Ανάμεσα στις αγγελίες που τραβούν το ενδιαφέρον, ξεχωρίζουν εκείνες που κάνουν λόγο για αυτοκίνητα με λίγα χιλιόμετρα σε σχέση με την ηλικία τους. Πόσο ρεαλιστικό είναι αυτό το σενάριο και τι πρέπει να προσέξει ο υποψήφιος αγοραστής;

Στην πράξη, δεν υπάρχει ένας απόλυτος κανόνας για το πόσα χιλιόμετρα «πρέπει» να έχει ένα μεταχειρισμένο αυτοκίνητο. Ωστόσο, στην ευρωπαϊκή και ελληνική πραγματικότητα, ένας μέσος όρος 12.000 έως 15.000 χιλιομέτρων ετησίως θεωρείται λογικός για καθημερινή χρήση. Όταν τα καταγεγραμμένα χιλιόμετρα αποκλίνουν σημαντικά από αυτόν τον μέσο όρο, είτε προς τα κάτω είτε προς τα πάνω, χρειάζεται προσεκτική αξιολόγηση, προκειμένου να περιοριστεί στο ελάχιστο η πιθανότητα εμφάνισης μιας μεγάλης ζημιάς που θα κοστίσει πολλά χρήματα στον καινούργιο ιδιοκτήτη.

Τα λίγα χιλιόμετρα δεν είναι απαραίτητα ύποπτα. Υπάρχουν περιπτώσεις αυτοκινήτων που χρησιμοποιήθηκαν ως δεύτερο όχημα σε μια οικογένεια, οχήματα συνταξιούχων με περιορισμένες μετακινήσεις ή αυτοκίνητα που εξυπηρετούσαν αποκλειστικά αστικές διαδρομές μικρών αποστάσεων. Αντίστοιχα, εταιρικά αυτοκίνητα ή οχήματα επαγγελματικής χρήσης μπορεί να συγκεντρώσουν πολλά χιλιόμετρα σε σύντομο χρονικό διάστημα χωρίς αυτό να σημαίνει πως δεν είναι καλά, αν και εφόσον έχουν συντηρηθεί σωστά.

Το κρίσιμο σημείο δεν είναι μόνο ο αριθμός των χιλιομέτρων, αλλά το πώς αυτά έγιναν και πώς συντηρήθηκε το όχημα στη διάρκεια ζωής του. Ένα αυτοκίνητο με χαμηλό χιλιομετρικό φορτίο, αλλά με μεγάλα διαστήματα ακινησίας, μπορεί να παρουσιάσει φθορές που δεν αποτυπώνονται στο κοντέρ. Λάστιχα, τσιμούχες, αναρτήσεις και φρένα επηρεάζονται από τον χρόνο, ανεξάρτητα από τη χρήση.

Ιδιαίτερη προσοχή απαιτείται και στον έλεγχο της αξιοπιστίας της ένδειξης των χιλιομέτρων. Παρότι η τεχνολογία έχει εξελιχθεί, η παρέμβαση στις ενδείξεις του χιλιομετρητή εξακολουθεί να αποτελεί πρόβλημα στην αγορά μεταχειρισμένων. Η διασταύρωση στοιχείων από βιβλίο συντήρησης, δελτία ΚΤΕΟ, τιμολόγια συνεργείων και ψηφιακά αρχεία αποτελεί βασικό βήμα για την επιβεβαίωση της πραγματικής εικόνας του οχήματος.

Ένα στοιχείο που συχνά παραβλέπεται είναι η ηλικία των βασικών εξαρτημάτων. Ένα αυτοκίνητο 10 ή 15 ετών με λίγα χιλιόμετρα ενδέχεται να χρειάζεται άμεσες παρεμβάσεις σε εξαρτήματα που φθείρονται με τον χρόνο, όπως ιμάντες, σωληνώσεις, αντλίες ή ηλεκτρικά μέρη. Το κόστος αυτών των εργασιών πρέπει να συνυπολογίζεται στην τελική απόφαση αγοράς, ακόμη και αν η αρχική τιμή φαίνεται ελκυστική.

Αντίστοιχα, τα πολύ χαμηλά χιλιόμετρα σε νεότερα αυτοκίνητα δεν αποτελούν πάντα πλεονέκτημα. Η περιορισμένη χρήση σε μικρές αποστάσεις, ειδικά σε αστικό περιβάλλον, μπορεί να επιβαρύνει κινητήρες και συστήματα αντιρρύπανσης, όπως τα ενεργά φίλτρα σωματιδίων (DPF) στα πετρελαιοκίνητα. Σε αυτές τις περιπτώσεις, ένα όχημα με περισσότερα αλλά «καλά» χιλιόμετρα ενδέχεται να βρίσκεται σε καλύτερη μηχανική κατάσταση.

Τον πιο καθοριστικό ρόλο, πάντως, παίζει το ιστορικό ιδιοκτησίας. Ένα αυτοκίνητο με έναν ιδιοκτήτη και πλήρη τεκμηρίωση συντήρησης προσφέρει μεγαλύτερη διαφάνεια, ανεξαρτήτως ηλικίας ή χιλιομέτρων. Αντίθετα, οχήματα με συχνές αλλαγές χεριών και ελλιπή στοιχεία απαιτούν αυξημένη προσοχή, ακόμη και αν το κοντέρ δείχνει χαμηλές τιμές. Πριν την τελική επιλογή, ο τεχνικός έλεγχος από ανεξάρτητο συνεργείο θεωρείται απαραίτητος. Ο έμπειρος μηχανικός μπορεί να αξιολογήσει τη συνολική κατάσταση του αυτοκινήτου και να εντοπίσει φθορές που δεν συνδέονται άμεσα με τα χιλιόμετρα. Η εικόνα του πλαισίου, η λειτουργία του κινητήρα, η κατάσταση του κιβωτίου και η συμπεριφορά στο δρόμο αποκαλύπτουν περισσότερα από έναν αριθμό στο ταμπλό.