Το «ερωτικό φλερτ» της Κασσιανής με τον αυτοκράτορα Θεόφιλο, που το περίφημο ομώνυμο Τροπάριό της, με υμνογραφικό τρόπο εξιστορεί ως πονεμένο βίωμά της, αποτέλεσε πεδίο έμπνευσης για λογοτέχνες, κυρίως για ποιητές, που πάνω σ’ αυτήν την εξιστορούμενη υμνογραφική υπόθεση, συνέθεσαν το δικό τους ποίημα για να περιγράψουν ποιητικά τη λυτρωτική δύναμη από τον εμπαιγμό του Έρωτα και της Επιλογής .

Μια ποιήτρια από το Ληξούρι, η Αικατερίνη Γεωργίου Λουκέρη , (1925-2001), όντας καθηγήτρια θεολόγος στο Βόλο, συνέθεσε με τον δικό της ποιητικό παλμό, το ποίημα «Εν πολλαίς αμαρτίαις…».

Ήταν η πρώτη της απόπειρα να δημοσιεύσει ποιήματά της και μάλιστα τα έστελνε γραμμένα στη γραφομηχανή της στους καθηγητές της , σε φίλους και σε δικούς της ανθρώπους, ζητώντας πάντα τη γνώμη τους.

Στο δικό της «Τροπάριο της Κασσιανής», σεβόμενη το υμνογραφικό εκκλησιαστικό κείμενο, εξιστορεί ταυτίζοντας βιωματικές εικόνες της δικής της ζωής, εξυπηρετώντας έτσι την αθόρυβη εξομολόγησή της ψυχής της …!