Μια προσωπική μαρτυρία για την ανθρώπινη πλευρά του Δημοτικού Γηροκομείου Αργοστολίου
«Η ΑΞΙΑ ΤΗΣ ΦΡΟΝΤΙΔΑΣ ΣΤΗΝ ΠΡΑΞΗ» Σε μια περίοδο όπου οι κοινωνικές δομές δοκιμάζονται και οι αντοχές τους συχνά ξεπερνιούνται, υπάρχουν περιπτώσεις που αποδεικνύουν ότι η ποιότητα της φροντίδας δεν εξαρτάται μόνο από τις υποδομές και τις οικονομικές δυνατότητες, αλλά κυρίως από τους ανθρώπους που τη στηρίζουν καθημερινά.
Ένα τέτοιο παράδειγμα αποτελεί το Δημοτικό Γηροκομείο Αργοστολίου.
Νιώθω την ανάγκη να καταθέσω την προσωπική μου εμπειρία, χωρίς καμία σκοπιμότητα, αλλά με διάθεση ειλικρινούς αποτύπωσης όσων έχω διαπιστώσει. Παράλληλα, έχοντας γνώση των δυσκολιών που συνοδεύουν τέτοιους χώρους, προσπαθώ να προσεγγίζω τα πράγματα με όσο το δυνατόν μεγαλύτερη αντικειμενικότητα.
Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, από τη δική μου επαφή με τον συγκεκριμένο χώρο, έχω διαπιστώσει στην πράξη ότι ένα πολύ προσφιλές μου πρόσωπο έχει ωφεληθεί ουσιαστικά.
Η βελτίωση είναι ουσιαστική και πολυεπίπεδη. Διακρίνεται στην κοινωνική επανασύνδεση, στην ψυχολογική σταθεροποίηση και στην ενίσχυση της επικοινωνίας και της ενεργής συμμετοχής στην καθημερινότητα.
Για εμάς, αυτό δεν ήταν αυτονόητο. Ήταν αποτέλεσμα φροντίδας, ενδιαφέροντος και πραγματικής ανθρώπινης παρουσίας.
Πίσω από αυτή την πορεία βρίσκονται άνθρωποι, στους οποίους οφείλεται αυτή η ουσιαστική διαφορά.
Ιδιαίτερη μνεία αξίζει στο Διοικητικό Συμβούλιο και στην Πρόεδρο κα Άννα Ζαπάντη, η οποία δεν περιορίζεται στα διοικητικά της καθήκοντα. Είναι καθημερινά παρούσα, διαθέτει προσωπικό χρόνο και δείχνει έμπρακτο ενδιαφέρον και φροντίδα, ξεπερνώντας τα στενά όρια του ρόλου της.
Καθοριστική είναι και η συμβολή του Διευθυντή, της Προϊσταμένης του νοσηλευτικού προσωπικού, καθώς και του συνόλου των εργαζομένων – νοσηλευτών, φροντιστών, διοικητικού και υποστηρικτικού προσωπικού – οι οποίοι, χωρίς διακρίσεις, αποτελούν έναν πυρήνα ανθρώπων που στηρίζει καθημερινά με συνέπεια και ανθρωπιά τους φιλοξενούμενους.
Όλα τα παραπάνω αποκτούν ακόμη μεγαλύτερη σημασία αν αναλογιστεί κανείς τις συνθήκες μέσα στις οποίες λειτουργεί ένας τέτοιος χώρος. Όσοι γνωρίζουν από κοντά την πραγματικότητα της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, αντιλαμβάνονται τις δυσκολίες και τις ελλείψεις που συχνά υπάρχουν, ιδιαίτερα σε επίπεδο προσωπικού. Κι όμως, μέσα σε αυτές τις συνθήκες, οι άνθρωποι αυτοί δεν περιορίζονται στα τυπικά τους καθήκοντα. Δίνουν καθημερινά κάτι περισσότερο.
Δεν επιδιώκω να παρουσιάσω μια εξιδανικευμένη εικόνα. Όπως σε κάθε χώρο έτσι και εδώ , υπάρχουν ζητήματα και προκλήσεις που χρειάζονται διαρκή βελτίωση. Αυτό, όμως, δεν αναιρεί τη συνολική προσπάθεια ούτε μειώνει την αξία της. Αντίθετα, μέσα σε αυτές τις συνθήκες αναδεικνύεται ακόμη περισσότερο η σημασία της.
Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, το αποτύπωμα που διαμορφώνεται είναι ξεκάθαρα θετικό.
Σε μια κοινωνία που συχνά στρέφει το βλέμμα της αλλού, τέτοιες προσπάθειες αποτελούν σιωπηλές αλλά κρίσιμες πράξεις κοινωνικής συνοχής. Είναι η απόδειξη ότι η φροντίδα, η αξιοπρέπεια και ο σεβασμός προς τον άνθρωπο μπορούν ακόμη να αποτελούν προτεραιότητα.
Όλγα Γερ. Γιαννάτου
















