Γιατί αγαπάμε τόσο το καλοκαίρι; Η απάντηση απόψε στον INKEFALONIA 89.2 με την Τίνα Σπυράτου

Αυτό είναι το καλοκαίρι.

Αλλά γιατί το αγαπάμε τόσο κατά βάθος;

Αρχικά, είναι τα παιδικά μας χρόνια. Το καλοκαίρι αρνείται να ενηλικιωθεί μέσα μας. Κρατά τα παιδικά μας καλοκαίρια κλειδωμένα στο χρονοντούλαπο της προσωπικής μας ιστορίας και μας τα υπενθυμίζει, γεμίζοντάς μας με μια γλυκιά χαρμολύπη. Τα κουβαλάμε, πάντως, ατόφια μέσα μας. Ίσως είναι το μόνο ατόφιο που μας έχει απομείνει.

Καταλαβαίνεις όλη την ελευθερία του χωροχρόνου μέσα από το γλυκό φύσημα του αέρα. Σαν όλος ο κόσμος να σου ανήκει και εσύ να ανήκεις σε αυτόν. Έστω και σε πέντε μέρες διακοπών. Έστω και δουλεύοντας. Περισσότερη αλμύρα. Το δέρμα ζεστό, τα μαλλιά ξανθά από τις ακτίνες του ήλιου.

Γιατί, όταν βγαίνει το ηλιοβασίλεμα και μετατρέπει τα πάντα σε πίνακα ζωγραφικής, παίζοντας με τα χρώματα, σε ερωτεύομαι ξανά.

Συναυλίες, θερινά σινεμά, παγωτά, έρωτες που κρατούν μέχρι την τελευταία πανσέληνο του Αυγούστου — χαλάλι τους. Ταξίδια στο κατάστρωμα με τους κολλητούς, τα γεμιστά της γιαγιάς, το ψάρεμα με τον παππού, παγκάκια με θέα το γαλάζιο της θάλασσας ή το γκρίζο της πόλης που μεταμορφώνεται σε χρυσάφι, έστω και για λίγο.

Το καλοκαίρι είναι όσο τρυφερό, άλλο τόσο και σκληρό. Μα θα είναι για πάντα το παιδί που κρατήσαμε μέσα μας.

Γι’ αυτό το αγαπάμε ακόμα.

Γι’ αυτό!

Απόψε, μέσα από την εκπομπή «Ένα Τραγούδι, Μια Ιστορία Μας» και κάθε Τετάρτη στις 20:00, στον INKEFALONIA 89.2, με την Τίνα Σπυράτου.