Η ιστορία του Διαγωνισμού Τραγουδιού της Eurovision ξεκίνησε με μια ιδέα του Σέρτζιο Πουλιέζε της Ιταλικής τηλεόρασης RAI και στη συνέχεια εγκρίθηκε από τον Μαρσέλ Μπεζανσόν της Ευρωπαϊκής Ραδιοτηλεοπτικής Ένωσης (EBU).

Το λαϊκό τραγούδι είναι η «αθώα μας καρδιά», είναι το ξόρκι μας, είναι η παιδική ηλικία της τέχνης, αλλά και η ώριμη αποκομιδή της.

“Έφαγες καλά σήμερα;”. “Πρόσεχε μην κρυώσεις”.μην αργησεις,.να με παρεις μολις φτασεις,διαβασες;μην χαραμιστειςη μανα ειναι μονο μια ,αλλα σαν την ελληνιδα μανα ,καμία

Το εργατικό και, με μια έννοια, επαναστατικό τραγούδι είναι άρρηκτα δεμένο με τους αγώνες των λαϊκών μαζών και με μεγάλες απεργιακές κινητοποιήσεις. Γραμμένα άλλοτε από επώνυμους δημιουργούς και άλλοτε από ανώνυμους καλλιτέχνες, τα τραγούδια αυτά εκφράζουν τα συναισθήματα και τη συνείδηση των καταπιεσμένων, αποτυπώνοντας τις ταξικές αντιθέσεις και το επίπεδο της ταξικής πάλης κάθε εποχής.