«Άνοδος της χρήσης χασίς και μείωση της ενέσιμης ηρωίνης» - Ο Διευθυντής του ΚΕΘΕΑ Γιάννης Παπαχρήστου στον COSMOS 96,5

Τελευταία ενημέρωση: Παρασκευή, 27 Μαΐου 2022 11:13

«Άνοδος της χρήσης χασίς και μείωση της ενέσιμης ηρωίνης» - Ο Διευθυντής του ΚΕΘΕΑ Γιάννης Παπαχρήστου στον COSMOS 96,5

Στον ραδιοφωνικό σταθμό COSMOS 96,5 ,στην εκπομπή «Στα Υπόγεια είναι η θέα» με τους Δημοσιογράφους Δημήτρη Αλοίζο και Σπυριδούλα Αναλυτή, φιλοξενήθηκε ο Διευθυντής του ΚΕΘΕΑ Ήπειρος Γιάννης Παπαχρήστου , ο οποίος αναφέρθηκε:

Στις δράσεις του ΚΕΘΕΑ: «Ξεκινήσαμε μια 2ήμερη παρέμβαση με την κινητή μονάδα Ιονίων Νήσων , με πρώτη στις 24 Μαΐου στο ΔΙΕΚ, όπου συμμετείχαν μαθητές και καθηγητές στην εκδήλωση για τις εξαρτήσεις. Υπήρχε πάρα πολύ μεγάλο ενδιαφέρον και πάρα  πολλές ερωτήσεις από μαθητές και καθηγητές γύρω από το θέμα της χρήσης εξαρτησιογόνων ουσιών, όσον αφορά τα ναρκωτικά περισσότερο. Αυτή η εκδήλωση άφησε μια νότα αισιοδοξίας από την άποψη ότι υπήρχε πολύ μεγάλο ενδιαφέρον και υπήρχαν και προτάσεις να συνεχίσουμε την συνεργασία , να πάμε και σε άλλα ΕΠΑΛ και είμαστε σύμφωνοι σ αυτό.Στις 25 Μαΐου το Κέντρο Κοινότητας και οι υπηρεσίες Πρόνοιας του Δήμου Σάμης, κάναμε μια εκδήλωση για το διαδίκτυο, δεν υπήρχε πολύ μεγάλη συμμετοχή, ίσως και λόγω της ώρας που ήταν 11 το πρωί. Το απόγευμα της 25ης στο Ληξούρι στο Κέντρο Δημιουργικής Απασχόλησης ΊΡΙΣ προγραμματίστηκε  εκδήλωση για το διαδίκτυο-ενημέρωση στους γονείς και τους εργαζόμενους του ΚΔΑΠ».

Στην εξάρτηση από το  διαδίκτυο: « Η νέα εξάρτηση είναι το διαδίκτυο, με την έννοια ότι σ αυτό βοήθησε και η πανδημία, όπου αναγκαστικά όλα γίνονταν μέσα από το διαδίκτυο. Μαθήματα, σχολές, εργασίες , επιχειρήσεις και αυτό φαίνεται όχι μόνο στους έφηβους, αλλά και στους ενήλικες».

Στην απεξάρτηση από το διαδίκτυο: « Κατ αρχήν πολύ μεγάλο ρόλο και σημασία έχει η πρόληψη ,το  να προλάβουμε αυτή την εξαρτητική συμπεριφορά. Σίγουρα τα ερεθίσματα είναι πάρα πολλά ,όλη αυτή η τεχνολογία δεν μπορούμε να πούμε ότι είναι κακή, από την άλλη όμως θα πρέπει να είμαστε πολύ προσεκτικοί όσον αφορά τους κανόνες, τα όρια, όσον αφορά στον άνθρωπο, στην οικογένεια, στο σπίτι μας. Δεν είναι το θέμα το πόσο ασχολείται κάποιος, αλλά το με τι ασχολείται. Το πρόβλημα είναι στο αν κάποιος απολαμβάνει αυτό με το οποίο ασχολείται, ανεβάζει την αδρεναλίνη του, ένα παιχνίδι πχ, αν δούμε το παιδί μας να είναι στα βιντεοπαιχνίδια, στα διάφορα ηλεκτρονικά στοιχήματα, εκεί είναι το θέμα, και εκεί πρέπει να σταθούμε ως γονείς κατ αρχήν, γιατί μιλάμε για την εφηβεία. Αλλά και ένα γονέας που όταν ξυπνάει το πρωί πηγαίνει στο κινητό του κατ ευθείαν , δεν μπορεί να πει στο παιδί του μετά ,γιατί ασχολείται πολλές ώρες στο διαδίκτυο, από την στιγμή που το κάνει ο ίδιος αυτό. Πρέπει και εμείς οι ενήλικες να βάλουμε κάποια όρια στον εαυτό μας».

Στις βαθμίδες των εξαρτήσεων: « Είμαι 30 χρόνια στο ΚΕΘΕΑ, πάρα πολλά χρόνια με τα ναρκωτικά, εδώ και μια 7ετία 8ετία ασχολούμαστε με τις νόμιμες εξαρτήσεις ως ΚΕΘΕΑ, οπότε σίγουρα τα ναρκωτικά παραμένουν μια εξάρτηση που οδηγεί στον θάνατο η στη φυλακή και νομίζω ότι πρέπει να δώσουμε βάρος εκεί. Τώρα έχει ανέβει η χρήση χασίς και έχει μειωθεί η ενέσιμη ηρωίνη, από την άλλη πλευρά πρέπει να δούμε όμως τον τζόγο, το διαδίκτυο, το αλκοόλ, είναι νόμιμες εξαρτήσεις που είναι ενταγμένες στη ζωή μας και δεν μπορώ να τις τοποθετήσω σε βαθμίδες».

Στις εξαρτήσεις γενικά: « Υπάρχουν πολλές μορφές εξαρτήσεων, ναρκωτικά, αλκοόλ, διαδίκτυο, ή η πολλή εργασία είναι εξάρτηση, οι σχέσεις, η ιδεολογία, το φαγητό, η διατροφή. Το θέμα είναι να δούμε ποιες είναι οι ποιο επικίνδυνες , που οδηγούν και στην κοινωνική απομόνωση και σε μια ψηφιακή πραγματικότητα και όχι αληθινή. Έχουμε χάσει τις επαφές, την επικοινωνία μας με τους ανθρώπους, το χαμόγελο, το παιχνίδι στη γειτονιά που είχαμε κάποτε. Περνάμε σε μια άλλη κοινωνία, η οποία χρειάζεται να την εντάξουμε, αλλά να προσέξουμε να κρατήσουμε και κάποια από τα παλιά, την ομαδικότητα, τη συλλογικότητα, γιατί οδηγούμαστε στον ατομικισμό, στην μοναξιά και αυτά είναι δύσκολα πράγματα».

Στο πόσοι απευθύνονται για βοήθεια στο ΚΕΘΕΑ: « Έρχονται αρκετές οικογένειες, περισσότερο όμως τα τελευταία έρχονται για τις νόμιμες εξαρτήσεις και λιγότερο για ναρκωτικά, ενώ πρώτα συνέβαινε το αντίθετο. Είναι καλό γιατί σίγουρα είναι και πιο ενημερωμένοι , η έχει πέσει η χρήση της ηρωίνης, αυτά είναι θετικά σημάδια, από την άλλη αυξάνονται οι νόμιμες εξαρτήσεις και να δούμε πως μπορούμε να υποστηρίξουμε».

Στην νομιμοποίηση της φαρμακευτικής κάνναβης: Πριν 3 χρόνια είχαμε βγάλει ένα δελτίο τύπου ,που λέγαμε ότι πρέπει να υπάρχει ένα αυστηρό πλαίσιο παραγωγής, διακίνησης,, ένας ελεγκτικός μηχανισμός. Η προσωπική μου άποψη μετά από 30 χρόνια εμπειρίας, είναι ότι ότι είναι σε εισαγωγικά πιο δημοκρατικό, είναι και πιο επικίνδυνο. Το προφίλ των οικογενειών έχει αλλάξει, οι γονείς θεωρούν ότι δεν τρέχει και τίποτα, ένα τσιγάρο χασίς για παράδειγμα, δεν είναι επικίνδυνο. Εμείς θεωρούμε ως ΚΕΘΕΑ, ότι σίγουρα από τη στιγμή που αλλάζει την αντίληψη, το συναίσθημα, σαφώς δεν μπορούμε να το χωρίσουμε  σε σκληρό η μαλακό ναρκωτικό . Όσον αφορά την φαρμακολογική εξάρτηση και την επικινδυνότητα, σαφώς το χασίς έχει διαφορά με την ηρωίνη η με τις άλλες ουσίες. Αλλά θεωρώ ότι αυτή η «ελευθερία» δεν βοηθάει, γιατί σήμερα ο έφηβος, ο νέος, αντί να έχει στόχους , να έχει παρέες, δραστηριότητες και να ενεργοποιείται  γύρω  από τα δρώμενα της τοπικής κοινωνίας, πάει να τη βρει με το χασίς , με ένα χαπάκι, οπότε δεν μπορώ να το βάλλω αυτό ότι είναι ακίνδυνο».

Στο τι ωθεί κάποιον σε κάποια μορφή εξάρτησης: « Υπάρχουν πάρα πολλοί παράγοντες και το πρόβλημα είναι πολύπλοκο, γι αυτό και η λύση δεν είναι  μόνο από μια θεραπευτική προσέγγιση. Το  άτομο, το περιβάλλον, η οικογένεια και η προσωπικότητα του ατόμου, όταν συντρέχουν μαζί, υπάρχει κίνδυνος κάποιος να κάνει χρήση για να νιώθει κάπως καλύτερα. Όλοι μας έχουμε ανάγκη και να χαλαρώνουμε και να νιώθουμε ευφορία, αλλά ο στόχος είναι να το κάνουμε αυτό μέσα από καθαρά πράγματα, δραστηριότητες, σχέσεις, επαφές, παρά μέσα από χημικά πράγματα».

Στη σχολική Βία: « Νομίζω ότι η οικογένεια είναι ο πρώτος φορέας κοινωνικοποίησης , εκεί πρέπει να δώσουμε βάρος και στο σχολείο που είναι και αυτό φορέας κοινωνικοποίησης. Το σχολείο και η οικογένεια παίζουνε καθοριστικό ρόλο  σε όλο αυτό το πράγμα. Τα 2 χρόνια που κλειστήκαμε μέσα με την πανδημία, αυξήθηκε η βία στις σχέσεις του ζευγαριού. Άνδρες μπήκαν σε παραβατική συμπεριφορά με τη σύζυγό τους, τα παιδιά, οι έφηβοι. Αυτά τα 2 χρόνια βοήθησαν στο να υπάρχει μια έξαρση  του φαινομένου της βίας, η οικονομική κρίση, η πανδημία ο πόλεμος, είναι μια σειρά πράγματα τα οποία έχουν συσσωρευτεί και στα επόμενα χρόνια θα έχουμε μεγάλη έξαρση σε όλα αυτά τα ζητήματα. Η Πολιτεία θα πρέπει να ενισχύσει όλες αυτές τις δομές που μπορούνε οι άνθρωποι να βρούνε στηρίγματα ».

Ακολουθεί το ηχητικό της συνέντευξης.