Ποιος θα δώσει 4,5 εκ.ευρώ για το σπίτι της Ελλης Λαμπέτη;

Δημοσιεύτηκε: Δευτέρα, 27 Απριλίου 2015 09:31

Ποιος θα δώσει 4,5 εκ.ευρώ για το σπίτι της Ελλης Λαμπέτη;

Οι σπάνιες φορές που η Λαμπέτη γελούσε αντηχούν στο σπίτι της όπου έζησε με την υιοθετημένη κόρη της πριν αναγκαστεί να την επιστρέψει στους βιολογικούς της γονείς.

 

Εζησε εκεί ίσως τα μοναδικά πραγματικά ευτυχισμένα της χρόνια, τότε που είδε να γίνεται πραγματικότητα η επιθυμία της να κάνει οικογένεια. Δυστυχώς, όμως, το όνειρο δεν διήρκεσε πολύ...

Το σπίτι της οδού Δελφών στα Εξάρχεια όπου η ΄Ελλη Λαμπέτη έζησε για λίγο με την Ελίζα, την κόρη που υιοθέτησε μέχρι που το δικαστήριο της αφαίρεσε την κηδεμονία μετά από αίτημα των βιολογικών γονέων και αποφάσισε να μετακομίσει, αναζητά αγοραστή  Ο λόγος για την υπέροχη νεοκλασική κατοικία την οποία, σύμφωνα με δημοσίευμα της Realnwes σχεδίασε ο Κρίστιαν Χάνσεν. Η οικία πωλείται έναντι 4,5 εκατομμυρίων ευρώ.  

Ποιοι έχουν εκδηλώσει ενδιαφέρον

  Το μεσιτικό γραφείο αναφέρει πως παρά το πολύ υψηλό αντίτιμο, Ελληνες και ξένοι επιχειρηματίες έχουν εκφράσει το ενδιαφέρον τους, το οποίο εντείνεται λόγω της σφραγίδας που έχει αφήσει εκεί η Ελλη Λαμπέτη. Και το υπουργείο Πολιτισμού; Σύμφωνα με το ίδιο δημοσίευμα, το υπουργείο ουδέποτε δεν εξέφρασε το ενδιαφέρον του για την αγορά και την αξιοποίηση της κατοικίας, ούτε καν τώρα που είναι προς πώληση. Οπως αναφέρει το δημοσίευμα το πιθανότερο είναι οι νέοι ιδιοκτήτες να προέρχονται από το εξωτερικό.

Η γλυκιά μελαγχολία που την έλεγαν ΄Ελλη Λαμπέτη

Γεννήθηκε στα Βίλια Αττικής. Το πραγματικό της όνομα ήταν Έλλη Λούκου (το όνομα Λαμπέτη ήταν δανεισμένο από τους ήρωες του Αστραπόγιαννου στο ομώνυμο ποίημα του Βαλαωρίτη). Ο πατέρας της Κώστας Λούκος είχε μια ταβέρνα στα Βίλια και η μητέρα της ήταν η Αναστασία Σταμάτη. Είχε 6 αδέρφια, εκ των οποίων ένα δίδυμο αδελφό, που πέθανε από φυματίωση το 1941. Το 1928 η οικογένεια μετακόμισε στην Αθήνα. Το Φεβρουάριο του '43, λίγους μήνες μετά το πρωταγωνιστικό της ντεμπούτο στο θέατρο, γνωρίζει τον πρώτο (και μεγαλύτερο κατά ομολογία της) έρωτα της ζωής της, τον Θ. Σγουρδέλη, διπλωμάτη και ποιητή που ζούσε μόνιμα στη Γαλλία και βρέθηκε στην Ελλάδα λόγω του πολέμου. Η σχέση τους κράτησε κάτι λιγότερο από 2 χρόνια. Έγραψε για χάρη της μια ποιητική συλλογή με τίτλο "Ατέρμονη πορεία προς τον ήλιο", την απομάκρυνε από το θέατρο και προσπάθησε να τη στρέψει στη ζωγραφική, αλλά όταν ξαναγύρισε στο Παρίσι εκείνη δεν τον ακολούθησε. Με τον Αλέκο Αλεξανδράκη έζησαν πάλι έναν θυελλώδη έρωτα το καλοκαίρι του 1949 που διήρκεσε έξι μήνες και συμπρωταγωνίστησαν και στο θέατρο. Ο γάμος της με τον Μάριο Πλωρίτη (ο οποίος παρέμεινε αιώνιος φίλος της και στάθηκε δίπλα της μέχρι το τέλος της ζωής της) το 1950 υπήρξε ατυχής. Χώρισαν το 1953, όταν γνωρίστηκε με τον Δημήτρη Χορν και μαζί έγραψαν μία από τις πιο λαμπρές σελίδες στην ιστορία του ελληνικού θεάτρου και κινηματογράφου και υπήρξαν αγαπημένο ζευγάρι στη ζωή και στη σκηνή. Όμως, δεν παντρεύτηκαν ποτέ και επιπλέον η Λαμπέτη αναγκάστηκε να κάνει έκτρωση στο παιδί που κυοφορούσε από εκείνον

Από τον Δ. Χορν χώρισε το 1959, όταν γνώρισε τον Αμερικανό συγγραφέα Φρέντερικ Γουέηκμαν τον οποίο παντρεύτηκε, αλλά χώρισε το 1976 μετά από πολλά προβλήματα και όντας χρόνια σε διάσταση. Σημαντική γνωριμία στη ζωή της στάθηκε ο γνωστός ηθοποιός Κώστας Καρράς, με τον οποίο η Λαμπέτη ονειρευόταν για άλλη μια φορά τον γάμο και την οικογένεια. Θα παίξουν μαζί στο "Θυμήσου τον Σεπτέμβρη", αλλά εμπόδιο στα σχέδιά της είναι το νεαρό της ηλικίας του και το ότι εκείνος είναι παντρεμένος, κάτι που η ίδια αγνοούσε.Θα μάθει την αλήθεια από τη γνωστή πλέον ηθοποιό Βέρα Κρούσκα, η οποία έκανε τα πρώτα θεατρικά της βήματα στο πλευρό της Λαμπέτη. Ο καρκίνος κάνει την εμφάνιση της στη ζωή της ηθοποιού το 1969, αφού της στέρησε τις αγαπημένες της αδερφές, τις οποίες έχασε όλες (εκτός από την αδερφή της Αντιγόνη, η οποία έζησε αρκετά χρόνια και μετά τον θάνατο της Έλλης) από καρκίνο του μαστού. Μετά την εγχείρηση (ολική μαστεκτομή) στην οποία υποβλήθηκε στις ΗΠΑ επιστρέφει και προσπαθεί να το ξεπεράσει.

Ο καρκίνος έκανε την επανεμφάνισή του μετά από 11 χρόνια, το 1980. Οι μεταστάσεις ήταν συνεχείς. Οι χημειοθεραπείες στις οποίες υποβλήθηκε έπληξαν τις φωνητικές της χορδές, με αποτέλεσμα σταδιακά να χάσει και τη φωνή της. Η τελευταία παράσταση στην οποία πρωταγωνίστησε στην Αθήνα ήταν τα "Παιδιά ενός κατώτερου Θεού" στον ρόλο της κωφής Σάρα.

 Στις 3 Σεπτεμβρίου 1983 στις 7.30' το πρωί άφησε την τελευταία της πνοή στο νοσοκομείο Mount Sinai Hospital των ΗΠΑ, όπου είχε μεταβεί λίγες εβδομάδες πριν. Στις 5 Σεπτεμβρίου 1983 η σορός της μεταφέρθηκε στην Αθήνα και στις 6 Σεπτεμβρίου 1983 κηδεύτηκε με δημόσια δαπάνη στο Α' Νεκροταφείο Αθηνών.

thetoc.gr



Φόρτωση…

Φόρτωση…