Αγία Ειρήνη: Τίμησαν τη μνήμη του βιολιστή Περικλή Γιαννάκη - Εντυπωσίασε η 87χρονη Κλεάνθη (Εικόνες / Video)

Τελευταία ενημέρωση: Κυριακή, 22 Ιουλίου 2018 17:03

Τη μνήμη του δεξιοτέχνη Βιολιστή Περικλή Γιαννάκη τίμησε πριν από μερικές ημέρες στην Αγία Ειρήνη το τμήμα Τεχνολογίας Ήχου και Μουσικών Οργάνων του ΤΕΙ Ιονίων Νήσων σε συνεργασία με τον Πολιτιστικό Σύλλογο της περιοχής «Το Αράκλι».

Σύνταξη / Επιμέλεια : Χρήστος Λαμπράκης

Στο πρώτο μέρος της εκδήλωσης ο εκπαιδευτικός Νίκος Μπούκας αναφέρθηκε στη συμβολή του τμήματος στη μουσική παράδοση του τόπου , ενώ στη συνέχεια ο Λαμπρογιάννης Πεφάνης αναφέρθηκε στα βιογραφικά στοιχεία του Περικλή Γιαννάκη.

Στο δεύτερο μέρος της βραδιάς, εντυπωσίασε η παρουσία της 87χρονης χήρας του Περικλή, Κλεάνθης, η οποία εμφανίσθηκε να τραγουδά παραδοσιακά τραγούδια, με χαρισματικό τρόπο.

Την ιδιαίτερη φωνή της ανακάλυψαν οι εκπαιδευτικοί του τμήματος, τυχαία, κατά τη διάρκεια των επαφών για την ανάδειξη του μουσικού έργου του Περικλή.

Άμεσα της πρότειναν να καταγράψουν στο στούντιο του ΤΕΙ στο Ληξούρι τη φωνή της , πράγμα το οποίο δέχθηκε με χαρά.

Η Κλεάνθη όμως εντυπωσίασε τους παρευρισκόμενους και στο τέλος της βραδιάς , ερμηνεύοντας ζωντανά τα τραγούδια, με τους χορευτές από το «Αράκλι» να χορεύουν..

Η εκδήλωση πραγματοποιήθηκε στην περιοχή Άγιος Στέφανος και συγκεκριμένα στη θέση «Αμπελά» παρουσία συγγενών και κατοίκων της περιοχής.

Την εκδήλωση τίμησε με την παρουσία της η Βουλευτής Κεφαλονιάς Αφροδίτη Θεοπεφτάτου με το σύζυγό της.

Περικλής Γιαννάκης: Από τη φλογέρα και τα πρόβατα, σύμβολο του βιολιού

Γεννημένος το 1924 από φτωχούς αγρότες, ασχολήθηκε από πολύ μικρή ηλικία με τη γεωργία, μαθαίνοντας γρήγορα να καλλιεργεί τη γη και να φροντίζει τα ζώα.

Παράλληλα όμως, το παίξιμο της φλογέρας από τον πατέρα του , αποτέλεσε το πρώτο μουσικό ερέθισμα για τον Περικλή , ο οποίος άρχισε να αντιλαμβάνεται την αξία των ήχων και της μουσικής.

Σύντομα έμαθε την τέχνη της κατασκευής και ερμηνείας της φλογέρας , ενώ αργότερα έμαθε ακόμη δυο λαϊκά αερόφωνα όργανα, το «ανακαρί» και το «σκουρτσάμπουνο»

Η φλογέρα όμως αποτέλεσε το αγαπημένο του μουσικό όργανο το οποίο τον συντρόφευε το διάστημα κατά το οποίο φύλαγε τα πρόβατα.

Ο μοναχικός ήχος της φλογέρας άρχισε σταδιακά να γίνεται το επίκεντρο του ενδιαφέροντος παρεών που ακούγωντας τον Περικλή να παίζει, άρχισαν να τον καλούν να παίξει και γι’ αυτούς.

Όταν έκλεισε τα 18, ο Περικλής εξέφρασε για πρώτη φορά την επιθυμία να μάθει βιολί, στην οποία ανταποκρίθηκαν άμεσα οι γονείς του στέλνοντάς τον στον δημοφιλή βιολιστή Δημήτρη Θεοδωράτο.

Ο Περικλής αγάπησε το βιολί και εξασκούνταν διαρκώς σε αυτό με κάθε ευκαιρία.

Η έμφυτη εξοικείωσή του στην εκμάθηση των σκοπών με την πρώτη ακρόαση συνέβαλε σημαντικά στην ταχεία εξέλιξη της πορείας του.

Στη συνέχεια ήρθαν τα πανηγύρια όπου άρχισε να παίζει , αποσπώντας την αναγνώριση των συμπατριωτών του.

Ξενόπουλο, Καμπιτσάτα, Τζαννάτα, Αγία Ειρήνη, Αργίνια , Πόρος, Πυργί ήταν τα βασικά μέρη όπου εμφανίζονταν.

Εκτός όμως από τα πανηγύρια , εμφανίζονταν σε μάσκαρες, γάμους και βαπτίσεις , ενώ συχνά τραγουδούσε παράλληλα , καταφέρνοντας να γίνει περιζήτητος.

Στα μέσα του ’80 ηχογράφησε 24 πανελλήνια και κεφαλληνιακά χοροτράγουδα σε οργανική βιολιστική εκδοχή , τα οποία αποτέλεσαν το μοναδικό «ζωντανό» στοιχείο από την μουσική παρακαταθήκη.

Μια σπάνια ασθένεια η οποία τον «χτύπησε» το 1994 είχε ως αποτέλεσμα να φύγει πρόωρα από τη ζωή, αφήνοντας ένα μεγάλο κενό στη βιολιστική παράδοση του τόπου.

«Ο Περικλής Γιαννάκης υπήρξε ένας λαϊκός, αυθεντικός οργανοπαίκτης με ήθος και ιδιαίτερη αγάπη για τη μουσική της υπαίθρου. Η συνεισφορά του είναι πολύτιμη , καθώς, στο παίξιμό του αντανακλώνται οι κοινωνικές και ηθικές αρχές της εποχής του» ανέφερε ο Λαμπρογιάννης Πεφάνης, στον επίλογο της σκιαγράφησης της πορείας του Περικλή.