Ποιο είναι το δικό σου «λιμάνι»; Οι σκέψεις που άφησε η βραδιά με τον Κώστα Κρομμύδα στο Αργοστόλι

Πέρα από το ίδιο το βιβλίο, ο συγγραφέας κερδίζει με την ευγένεια, την καλλιέργεια και την απλότητά του.

Φεύγοντας, κράτησα μαζί μου μερικές σκέψεις που πιστεύω πως αξίζει να μοιραστώ.

Την ανάγκη να ξαναπιάσουμε το βιβλίο στα χέρια μας. Να δώσουμε περισσότερο χρόνο στην ανάγνωση, γιατί μας βοηθά να καλλιεργούμε τον νου, να εμπλουτίζουμε το λεξιλόγιό μας και να αφομοιώνουμε εικόνες, εμπειρίες και συναισθήματα με έναν τρόπο που δύσκολα μπορεί να προσφέρει μια οθόνη.

Την ανάγκη της πραγματικής επικοινωνίας. Του ουσιαστικού μοιράσματος με τους συνανθρώπους μας, που τόσο συχνά λείπει από την καθημερινότητά μας.

Την προτροπή να στηρίζουμε τα τοπικά μας βιβλιοπωλεία, που εδώ και χρόνια δίνουν τη δική τους μάχη επιβίωσης, κρατώντας ζωντανή την αγάπη για το βιβλίο και τον πολιτισμό.

Μου έμεινε ακόμη μια σκέψη που θεωρώ πως ισχύει όχι μόνο για τα βιβλία αλλά και για τη ζωή. Δεν έχει πάντα σημασία το τέλος μιας ιστορίας. Εκείνο που τελικά έχει μεγαλύτερη αξία είναι να αφήνει μέσα μας την αίσθηση της λύτρωσης.

Ιδιαίτερη εντύπωση μου έκαναν οι αναφορές στη μαστίχα, στη θαλασσινή αύρα, στη ναυτοσύνη και στον συμβολισμό του λιμανιού. Για τον καθένα μας το λιμάνι μπορεί να σημαίνει κάτι διαφορετικό. Μπορεί να είναι το σπίτι μας, οι άνθρωποί μας, οι αξίες μας ή ακόμη και το επάγγελμά μας.

Ο συγγραφέας μου θύμισε έμπρακτα την αξία του σεβασμού, της αναγνώρισης και ενός ειλικρινούς «ευχαριστώ» προς όλους εκείνους που, κάποια στιγμή στη ζωή μας, στάθηκαν δίπλα μας και μας βοήθησαν.

Πριν ακόμη ξεκινήσω την ανάγνωσή του, στάθηκα σε μία φράση:

«Πόσο εύθραυστα είναι όλα όσα αγαπάς και πόσο κοντά μπορεί να βρεθείς, μέσα σε μία στιγμή, στο να τα χάσεις.»

Μια φράση που σε κάνει να σταματάς για λίγο και να αναλογίζεσαι τι έχει πραγματικά αξία.

Ένα μεγάλο ευχαριστώ στον Κώστα Κρομμύδα για όσα μοιράστηκε μαζί μας εκείνο το βράδυ, στην Alliance Française Αργοστολίου, στο Βιβλιοπωλείο Φάρος, καθώς και στους αγαπητούς κ. Σπύρογρηγόρη και κα Ελένη για την εξαιρετική διοργάνωση και τη ζεστή φιλοξενία.

Εύχομαι και αυτό το βιβλίο, μέσα από τις σελίδες του, να γίνει ένα απάνεμο λιμάνι για πολλούς αναγνώστες.

Καλοτάξιδο!

Διονύσης Κουταβάς