Υπάρχουν περίοδοι που οι κοινωνίες δεν καταρρέουν με κρότο, αλλά με ψίθυρο. Όχι μέσα από πολέμους και ερείπια, αλλά μέσα από ένα αργό, σχεδόν ανεπαίσθητο άδειασμα της ψυχής. Ένα ψυχικό κενό που ζητά διαρκώς να γεμίσει — και ποτέ δεν χορταίνει, ένα ψυχικό κενό που δεν αντέχει τη σιωπή.

Γαβριήλ Μανωλάτος Καθηγητής Διεθνούς Οικονομίας και Ανάπτυξης

Στη χώρα της φαιδράς πορτοκαλέας συχνά, όπως ακούστηκε και πρόσφατα, φταίει η ”κακιά ώρα” για διάφορα δεινά, μικρότερα ή μεγαλύτερα, που συμβαίνουν... Για το Μάτι, για τα Τέμπη, για το ότι το βλαστάρι μας  οδηγώντας μεθυσμένο ή “φτιαγμένο” πήρε σβάρνα άτυχους πεζούς, εποχούμενους ή ο,τιδήποτε βρέθηκε στο πέρασμά του…Άλλοτε πάλι…

Υπάρχουν στιγμές κατά τις οποίες ο Νόμος παύει να λειτουργεί ως γενικός και αφηρημένος κανόνας και μετατρέπεται σε εργαλείο εξυπηρέτησης της συγκυρίας.Τότε δεν έχουμε απλώς κακή νομοθέτηση· έχουμε μετάλλαξη της ίδιας της έννοιας του νόμου.

Οι γεωπολιτικές εξελίξεις σε όλο τον πλανήτη είναι ραγδαίες και αλληλένδετες. Είμαστε στο πέρασμα από ένα μονοπολικό γεωπολιτικό σύστημα σε ένα πολυπολικό κόσμο και όλες οι μεγάλες δυνάμεις (κεντρικές και περιφερειακές) προσπαθούν να αναβαθμίσουν τον ρόλο τους στην υπό γένεση γεωπολιτική κατάσταση.

«ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ» ΟΤΑΝ ΤΟ ΚΟΙΝΟ ΜΙΛΑ Η ΚΡΙΤΙΚΗ ΣΙΩΠΑ Δρ. Γαβριήλ Μανωλάτος Καθηγητής Διεθνούς Οικονομίας και Ανάπτυξης

Το Δημοτικό μας Θέατρο «Κέφαλος» και η απώλεια του αυτονόητου Όταν το προσωρινό γίνεται μόνιμο και η σημειολογία ξεχνιέται

ΑΠΟ ΤΗ ΒΕΝΕΖΟΥΕΛΑ ΣΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ ΚΑΙ Η ΥΠΟΝΟΜΕΥΣΗ ΤΩΝ ΕΘΝΙΚΩΝ ΜΑΣ ΔΙΚΑΙΩΝ

Η ΠΕΙΝΑ ΣΤΟΝ ΠΛΟΥΣΙΟ ΠΛΑΝΗΤΗ ΜΑΣ

Οι «Άλλες» ευχές!