«Πολλαπλό βιβλίο»: Οι ενστάσεις του 2ου ΓΕΛ Αργοστολίου για τη νέα διαδικασία επιλογής

Η εκπαίδευση αποτελεί θεμελιώδη πυλώνα της κοινωνίας και κάθε αλλαγή που αφορά τη λειτουργία της οφείλει να σχεδιάζεται με επιστημονική τεκμηρίωση και ουσιαστικό διάλογο με
τους ανθρώπους που τη στηρίζουν καθημερινά: τους εκπαιδευτικούς. Οι μεταρρυθμίσεις δεν κρίνονται μόνο από τις προθέσεις τους, αλλά, κυρίως, από τον τρόπο με τον οποίο εφαρμόζονται και από το κατά πόσο υπηρετούν τις ανάγκες των μαθητών και του δημόσιου σχολείου. Η ανάγκη για νέα βιβλία ήταν κάτι που ήταν φυσικά επιβεβλημένο. Η ανανέωση του εκπαιδευτικού υλικού αποτελεί πάγιο αίτημα της εκπαιδευτικής κοινότητας, ώστε οι μαθητές και οι εκπαιδευτικοί να έχουν στη διάθεσή τους σύγχρονα, επιστημονικά τεκμηριωμένα και παιδαγωγικά κατάλληλα βιβλία.

Ωστόσο, ο τρόπος με τον οποίο επιχειρείται η εφαρμογή του πολλαπλού βιβλίου δημιουργεί προβληματισμούς και εύλογη συζήτηση γύρω από αυτόν.
Πρώτα απ΄όλα, ο χρόνος που δόθηκε στους εκπαιδευτικούς για να μελετήσουν, να αξιολογήσουν και, τελικά, να επιλέξουν ανάμεσα σε δεκάδες διαφορετικά βιβλία, ήταν εξαιρετικά περιορισμένος. Μια τόσο κρίσιμη παιδαγωγική απόφαση δεν μπορεί να λαμβάνεται υπό καθεστώς πίεσης και ασφυκτικών προθεσμιών. Η επιλογή σχολικού βιβλίου απαιτεί ουσιαστική μελέτη, συνεργασία μεταξύ των εκπαιδευτικών και χρόνο για την αξιολόγηση της
ποιότητας, της δομής και της καταλληλότητάς του.

Παράλληλα, γεννάται ένα σοβαρό ερώτημα σχετικά με την παραγωγή των σχολικών βιβλίων από ιδιωτικούς εκδοτικούς οίκους που συνδέονται με φροντιστηριακά συμφέροντα. Η εμπλοκή αυτή δημιουργεί ανησυχίες για την εμπορευματοποίηση του σχολικού βιβλίου και για τη σταδιακή αποδυνάμωση του δημόσιου χαρακτήρα της εκπαίδευσης.

Τέλος, το πολλαπλό βιβλίο μεταφέρει σημαντική ευθύνη στον εκπαιδευτικό, ο οποίος καλείται να επιλέξει το διδακτικό εγχειρίδιο που θα καλύπτει αποτελεσματικά τόσο τις εκπαιδευτικές
ανάγκες των μαθητών όσο και τις απαιτήσεις των Πανελλαδικών εξετάσεων.

Συμπερασματικά, η μετάβαση σε νέα σχολικά εγχειρίδια έχει τη δυναμική να αποτελέσει μια πραγματική εκπαιδευτική πρόοδο προς ένα πιο σύγχρονο, ανοιχτό και συμπεριληπτικό σχολείο.

Αυτό, ωστόσο, θα καταστεί εφικτό μόνο όταν η όλη διαδικασία θωρακιστεί θεσμικά και όταν το δημόσιο συμφέρον, σε συνάρτηση με τις πραγματικές μορφωτικές ανάγκες των μαθητών, τεθούν αδιαπραγμάτευτα πάνω απ΄ όλα