Με βαθιά εκτίμηση αποχαιρετούν τον Γιώργο Φιλιππάτο, που έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 97 ετών

Ηλίας Μπεριάτος

Στη μνήμη του Γιώργου Φιλιππάτου

Ο Γιώργος Φιλιππάτος υπήρξε πρώτα από όλα, ένας αγωνιστής στον πολιτικό και κοινωνικό στίβο, σε όλη του ζωή. Πρώτος στους αγώνες υπέρ του κοινωνικού συμφέροντος. Συνέδεσε το όνομά του με την τοπική αυτοδιοίκησή την οποία υπηρέτησε στο Ληξούρι και στην Κεφαλονιά προς όφελος του τόπου. Πάντα έτοιμος να διεκδικήσει όλα όσα χρειαζόταν η πόλη του. Χωρίς «κραυγές» αλλά με επιχειρήματα και πειθώ. Και κατόρθωσε πολλά!

Ως χαρακτήρας και ως άνθρωπος διακρινόταν για την πηγαία ευγένεια την εντιμότητα, την ειλικρίνεια και γενικά το ήθος του. Αποτελεί παράδειγμα που εμπνέει τα νεότερα στελέχη της αυτοδιοίκησης και γενικά όσους ασχολούνται με τα κοινά.

Είχα την τιμή να μοιραστώ μαζί του τις έγνοιες και τα προβλήματα του Ληξουριού και της Κεφαλονιάς την περίοδο 1985-1989 αλλά και τα κατοπινά χρόνια. Η συνεργασία μας αυτή ήταν άψογη τόσο στο νομαρχιακό συμβούλιο όσο και έξω από αυτό. Γι’ αυτό και μένει ανεξίτηλα χαραγμένη στη μνήμη μας.

Ειλικρινή συλλυπητήρια στους οικείους του

Ηλίας Μπεριάτος

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ Τ.Ε. ΚΕΦΑΛΟΝΙΑΣ ΚΑΙ ΙΘΑΚΗΣ ΤΟΥ Κ.Κ.Ε. ΓΙΑ ΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟ ΤΟΥ ΣΥΝΤΡΟΦΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ ΦΙΛΙΠΠΑΤΟΥ

Η Τ.Ε. Κεφαλονιάς -Ιθάκης του ΚΚΕ αποχαιρετά με βαθιά θλίψη αλλά και περηφάνια, το σύντροφο Γιώργο Φιλιππάτο, που έφυγε χθες από κοντά μας, πλήρης ημερών.

Ο σύντροφος Γιώργος ξεχώρισε  για την πολύχρονη και αταλάντευτη συμμετοχή στην ζωή και την δράση του κόμματός μας, του ηρωικού ΚΚΕ, καθώς και για την πλούσια και πολυποίκιλη κοινωνική προσφορά του στο λαϊκό κίνημα, ενώ διετέλεσε και Δήμαρχος Ληξουρίου από το 1986 ως το 1994. 

Ο σύντροφος Γιώργος, γεννημένος το 1926, ήταν παιδί μιας φτωχής αγροτικής – λαϊκής οικογένειας από τα Βλιχάτα Παλλικής. Ήρθε από πολύ μικρός αντιμέτωπος με την φτώχια, την εκμετάλλευση και την αδικία, τον πόλεμο, την αντίσταση , την κατοχή και μετέπειτα τις εξορίες και τα ξερονήσια. Ως νέος εκείνης της περιόδου βίωσε την εξορία του μεγαλύτερου αδελφού του Διονύση στελέχους του ΕΑΜ της Αγίας Θέκλης, αλλά και το κυνηγητό του αστικού μετεμφυλιακού κράτους, γεγονότα που καθόρισαν από νωρίς την στάση του και την θέση του με την πλευρά του αγωνιζόμενου λαού και της πρωτοπορίας του, του ΚΚΕ, όπου από πολύ νωρίς έγινε μέλος του. Όλα τα μετέπειτα χρόνια πρωτοστάτησε στους κοινωνικούς αγώνες, κύρια στο αγροτικό κίνημα, που τότε διεκδικούσε  τιμές για την σταφίδα και τα άλλα αγροτικά προϊόντα. 

Την δύσκολη περίοδο της αντεπανάστασης υπερασπίστηκε τα επαναστατικά χαρακτηριστικά του κόμματος και αντιστάθηκε στην επίθεση διάλυσης από τον φραξιονιστικό οπορτουνισμό και τις άλλες σοσιαλδημοκρατικές δυνάμεις βοηθώντας το κόμμα να διατηρήσει την ιστορική του συνέχεια ως επαναστατικό κόμμα.

Ο σύντροφος Γιώργος, πέρα από τη θητεία του ως Δήμαρχος Ληξουρίου, ήταν για χρόνια και εκλεγμένος Νομαρχιακός και Δημοτικός  Σύμβουλος, στην υπηρεσία του ΚΚΕ και του λαού της Παλλικής. Ταυτόχρονα ήταν μια ευαίσθητη και συνάμα καλλιτεχνική φύση, συμμετείχε στα κοινά αφήνοντας σημαντική παρακαταθήκη στο πολιτικό και στο πολιτιστικό γίγνεσθαι της Παλλικής και της Κεφαλονιάς γενικότερα.

Από την κοινωνική προσφορά του ως ένας αυτοδίδαχτος ζωγράφος και αγιογράφος με πηγαίο και έμφυτο ταλέντο έως την προσφορά του ως ένας Κομμουνιστής Δήμαρχος που το όνομά του συνδέθηκε με μεγάλα και εμβληματικά για την εποχή του έργα ( σχολεία, αλιευτικό αγκυροβόλιο, Θέατρο, νερό, βιολογικός, ΚΤΕΟ, κ.α.) που μέχρι και σήμερα κοσμούν το Δήμο Ληξουρίου και αποτελούν σοβαρές λαϊκές υποδομές, ο Γιώργος Φιλιππάτος άφησε ανεξίτηλο το αποτύπωμά του στο Λαό της Παλικής. Στην θητεία του ως Δήμαρχος, οι λαϊκές ανάγκες τα λαϊκά συμφέροντα, οι δημοκρατικές διεκδικήσεις και η αλληλεγγύη σε όσους αγωνίζονταν για μια καλύτερη ζωή, έβρισκαν έναν συνεπή και αταλάντευτο αγωνιστή.

Η Τ.Ε. Κεφαλονιάς – Ιθάκης του ΚΚΕ εκφράζει τα θερμά της συλλυπητήρια στους συγγενείς και όλους τους οικείους του συντρόφου μας.

Αργοστόλι, 26-6-2026.

Η Τ.Ε. Κεφαλονιάς και Ιθάκης του Κ.Κ.Ε.

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ

Από το πρακτικό της 17ης κατεπείγουσας συνεδρίασης του Δημοτικού Συμβουλίου Δήμου Ληξουρίου της 26ης  Ιουνίου 2026

Αριθμός Απόφασης: 70/2026

Περίληψη

Έγκριση ψηφίσματος Δημοτικού Συμβουλίου Δήμου Ληξουρίου για την απώλεια του τέως Δημάρχου Ληξουρίου Γεωργίου Ν. Φιλιππάτου

Στο Ληξούρι, σήμερα 26 Ιουνίου του έτους 2026 ημέρα Παρασκευή και ώρα 14.00 το Δημοτικό Συμβούλιο Δήμου Ληξουρίου, πραγματοποίησε, δια περιφοράς (μέσω τηλεφώνου) κατεπείγουσα συνεδρίαση, ύστερα από την με αρ. πρωτ. 4264/26.06.2026 έγγραφη πρόσκληση του Προέδρου που έχει εκλεγεί με τις διατάξεις του άρθρου 64 Ν. 3852/2010, όπως ισχύουν και η οποία γνωστοποιήθηκε στον Δήμαρχο και σε καθέναν από τους Δημοτικούς Συμβούλους με μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου σύμφωνα με την παράγραφο 4  του άρθρου 67 του Ν. 3852/2010 (ΦΕΚ Α΄ 87) όπως ισχύει.

Διαπιστώθηκε νόμιμη απαρτία αφού σε σύνολο δεκαεννέα (19) μελών, δήλωσαν ότι συμμετέχουν δεκαεννέα (19) και  ονομαστικά:                                                    

ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΝΤΕΣ (19)                                                  ΜΗ ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΝΤΕΣ (0)

Στην συνεδρίαση προσκλήθηκε και δήλωσε ότι συμμετέχει ο Δήμαρχος Ληξουρίου κ. Γεώργιος Κατσιβέλης.

 Στην συνεδρίαση ακόμη συμμετείχε ως γραμματέας και η υπάλληλος του Δήμου κα Άννα Αλεξανδράτου για την τήρηση των πρακτικών.

Ακολούθως ο Πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου Δήμου Ληξουρίου κ Αντώνιος Παρίσης θέτει υπόψη του Σώματος το κοινό ψήφισμα των δημοτικών παρατάξεων Δήμου Ληξουρίου το οποίο έχει αναλυτικά ως εξής:

ΚΟΙΝΟ ΨΗΦΙΣΜΑ

Του Δημοτικού Συμβουλίου Δήμου Ληξουρίου

Για την απώλεια του τέως Δημάρχου Ληξουρίου Γεωργίου Ν. Φιλιππάτου

Το Δημοτικό Συμβούλιο του Δήμου Ληξουρίου, πληροφορούμενο με βαθιά θλίψη την εκδημία του τέως Δημάρχου Ληξουρίου, Γεωργίου Ν. Φιλιππάτου, εκφράζει την οδύνη του για την απώλεια ενός ανθρώπου που υπηρέτησε με συνέπεια, ήθος και αφοσίωση την Τοπική Αυτοδιοίκηση, τη δημοκρατία και τον τόπο μας.

Ο Γεώργιος Ν. Φιλιππάτος αφιέρωσε περισσότερες από τρεις δεκαετίες στη δημόσια ζωή της Παλικής και του Ληξουρίου. Υπηρέτησε τον Δήμο από διάφορες θέσεις ευθύνης, ως Δημοτικός Σύμβουλος, Πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου και επί δύο συνεχόμενες τετραετίες ως Δήμαρχος Ληξουρίου (1986-1994), αφήνοντας το δικό του ξεχωριστό αποτύπωμα στην αυτοδιοικητική ιστορία του τόπου.

Υπήρξε άνθρωπος με βαθιές δημοκρατικές πεποιθήσεις και έντονη κοινωνική ευαισθησία. Αποτέλεσε σημαντικό και ενεργό μέλος του ΚΚΕ. Από τα νεανικά του χρόνια συμμετείχε, μαζί με την οικογένειά του, στους αγώνες της Εθνικής Αντίστασης μέσα από τις γραμμές του ΕΑΜ και της ΕΠΟΝ, βιώνοντας τις δυσκολίες και τις διώξεις που ακολούθησαν τη μεταπολεμική περίοδο. Παρέμεινε σε όλη τη διάρκεια της ζωής του πιστός στις αξίες της δημοκρατίας, της ελευθερίας, της κοινωνικής δικαιοσύνης και της προσφοράς προς τον συνάνθρωπο.

Παρότι ανήκε σε συγκεκριμένο πολιτικό χώρο και υπηρέτησε με συνέπεια τις ιδέες του, η δημόσια παρουσία και η αυτοδιοικητική του διαδρομή ξεπέρασαν τα στενά κομματικά όρια. Με ήθος, μετριοπάθεια και πνεύμα συνεννόησης, αναγνωρίστηκε από το σύνολο της τοπικής κοινωνίας ως ένας πραγματικά υπερκομματικός αυτοδιοικητικός άνδρας, που έθετε πάντοτε πάνω από κάθε άλλη σκοπιμότητα το κοινό καλό, την ενότητα και την πρόοδο του τόπου μας.

Διακρίθηκε για την εργατικότητα, την εντιμότητα και την ανιδιοτελή προσφορά του. Με αίσθημα ευθύνης υπηρέτησε τους συμπολίτες του και αφιέρωσε τη ζωή του στην πρόοδο του Ληξουρίου και της Παλικής, κερδίζοντας την εκτίμηση και τον σεβασμό όλων, ανεξαρτήτως πολιτικών πεποιθήσεων.

Η απώλειά του αφήνει ένα δυσαναπλήρωτο κενό στην κοινωνία του Ληξουρίου και της Παλικής, ενώ η προσφορά, το παράδειγμα και η παρακαταθήκη του θα παραμείνουν ζωντανά στη συλλογική μνήμη του τόπου μας.

Το Δημοτικό Συμβούλιο αποφασίζει ομόφωνα:

Να εκφράσει τα ειλικρινή και θερμά συλλυπητήριά του προς την οικογένεια και τους οικείους του εκλιπόντος.

Να παραστεί αντιπροσωπεία του Δημοτικού Συμβουλίου στην εξόδιο ακολουθία.

Να καλυφθούν από τον Δήμο Ληξουρίου τα έξοδα της κηδείας του εκλιπόντος, ως ελάχιστος φόρος τιμής για την πολυετή και πολύτιμη προσφορά του στην Τοπική Αυτοδιοίκηση και στον τόπο μας.

Την ημέρα της κηδείας και κατά τη διάρκειά της, η ελληνική σημαία στο Δημαρχείο Ληξουρίου να κυματίζει μεσίστια, ως ένδειξη πένθους και ελάχιστου φόρου τιμής στη μνήμη του εκλιπόντος.

Να τηρηθεί ενός λεπτού σιγή στην πρώτη συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου μετά την κηδεία του.

Να επιδοθεί το παρόν ψήφισμα στην οικογένειά του και να δημοσιευθεί στην ιστοσελίδα και στα μέσα ενημέρωσης του Δήμου.

Το Δημοτικό Συμβούλιο του Δήμου Ληξουρίου αποχαιρετά με σεβασμό και ευγνωμοσύνη τον τέως Δήμαρχο Γεώργιο Ν. Φιλιππάτο. Η μνήμη του, η προσφορά του και το παράδειγμά του θα παραμείνουν ζωντανά στην ιστορία του Ληξουρίου και της Παλικής και θα αποτελούν σημείο αναφοράς για τις επόμενες γενιές.

ΑΙΩΝΙΑ Η ΜΝΗΜΗ ΤΟΥ

Το Δ.Σ. μετά τα παραπάνω

ΟΜΟΦΩΝΑ  ΑΠΟΦΑΣΙΖΕΙ

(θετικές ψήφοι 19)

Να εκφράσει τα ειλικρινή και θερμά συλλυπητήριά του προς την οικογένεια και τους οικείους του εκλιπόντος.

Να παραστεί αντιπροσωπεία του Δημοτικού Συμβουλίου στην εξόδιο ακολουθία.

Να καλυφθούν από τον Δήμο Ληξουρίου τα έξοδα της κηδείας του εκλιπόντος, ως ελάχιστος φόρος τιμής για την πολυετή και πολύτιμη προσφορά του στην Τοπική Αυτοδιοίκηση και στον τόπο μας.

Την ημέρα της κηδείας και κατά τη διάρκειά της, η ελληνική σημαία στο Δημαρχείο Ληξουρίου να κυματίζει μεσίστια, ως ένδειξη πένθους και ελάχιστου φόρου τιμής στη μνήμη του εκλιπόντος.

Να τηρηθεί ενός λεπτού σιγή στην πρώτη συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου μετά την κηδεία του.

Να επιδοθεί το παρόν ψήφισμα στην οικογένειά του και να δημοσιευθεί στην ιστοσελίδα και στα μέσα ενημέρωσης του Δήμου.

Η απόφαση αυτή έλαβε αριθμό   70/2026

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ                                                                                                 ΤΑ ΜΕΛΗ

Τ. ΥΠΟΓΡΑΦΗ                                                                                              Τ. ΥΠΟΓΡΑΦΕΣ

ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ

ΑΝΤΩΝΙΟΣ ΠΑΡΙΣΗΣ

                         Στη μνήμη του αξέχαστου Γιώργου Φιλιππάτου

                                   Γεράσιμος Σωτ. Γαλανός

(Η ανάρτηση είναι περσινή, 2025, ξαναδημοσιεύεται λόγω της φυγής του από τη ζωή)

 Μια μορφή αξιοπρόσεκτη, σεβαστή για τους Ληξουριώτες, για τους Παλληκισιάνους, αυτή, του φίλου Γιώργου Φιλιππάτου, που έφυγε  για την αιωνιότητα συμπληρώνοντας ένα αιώνα ζωής.   

          Έσυρα τη γραφίδα μου από το κάδρο της μνήμης γι’ αυτόν,  να γράψω ταπεινά δυο λόγια, γιατί χωρίς μνήμη δεν στέκεται κανείς στην πορεία της ζωής, ούτε επιστήμη προχωρά, ούτε πολιτισμός  εξελίσσεται και διαμορφώνεται. Έτσι, έχουν τα πράγματα. Αυτή είναι η αλήθεια!

          Ο Γιώργος Φιλιππάτος ύφανε για μεγάλο χρονικό διάστημα  τα κοινά μιας πόλης, του Ληξουρίου και της ευρύτερης  περιοχής της Παλικής και όχι μόνο. Τα υπηρέτησε δε,  με ειλικρίνεια, με αγωνιστικότητα,  με συλλογικότητα, με σεβασμό πάνω στην καλή πολιτική προσφορά  προς τους  συνανθρώπους του.  Αριστερός στις ιδέες του, όμως δε δίστασε να συνεργαστεί με κάθε συμπολίτευση και αντιπολίτευση για το καλό του τόπου του. Κι έπειτα άκουγε κατακρίσεις και επικρίσεις, αλλά ως τύπος ακέραιος, ήξερε πώς ότι πράττει είναι καλό προς όφελος του τόπου. Ο γνώμονας που τον συνόδευε ήταν τα δικά του τα λόγια,   « Η Αντιπολίτευση όποια κι αν είναι, να είναι σωστή Αντιπολίτευση, για το καλό  όλων, και να μην γίνεται Αντίδραση… έτσι για το καπρίτσιο ».

          Ο Γιώργος δεν έβλεπε  ως δήμαρχος το πολιτικό του χρώμα, αλλά  έβλεπε και συνεργαζόταν με τον άνθρωπο που είχε την αξιοσύνη, τη ντομπροσύνη, το ενδιαφέρον για τον τόπο, με τον άνθρωπο της  προσφοράς, άσχετα που ανήκε..

Αυτό ήταν  ένα μεγάλο του,  Χρυσό Μετάλλιο…!    

          Σταθμοί  της ζωής του, αλλά και της οικογένειά του,  ήταν η συμμετοχή τους στην Εθνική Αντίσταση ως μέλη του ΕΑΜ  και της ΕΠΟΝ και οι διώξεις που υπέστησαν, μετά την Απελευθέρωση και τη «Συμφωνία της Βάρκιζας».

          Το αρχικό του επάγγελμα ήταν μηχανοξυλουργός και έπειτα έγινε αγρότης, που γι’ αυτή την ασχολία, μου μιλούσε με πολλή αγάπη. Είχε κατανοήσει πλήρως τον αγώνα, τους κόπους  και το πάλεμα με τη γη, με τη φύση …

          Πάνω από 35 χρόνια ασχολήθηκε με την Τοπική Αυτοδιοίκηση. Εκλέχτηκε πρώτη φορά  Δημοτικός Σύμβουλος πριν τη Δικτατορία. Το 1967, παύτηκε το Δημοτικό Συμβούλιο, που ήταν μέλος  και διορίστηκε άλλο.  Το 1975 επανήλθε  στο Δήμο  και από τότε εκλεγόταν στο Δημοτικό Συμβούλιο, και μάλιστα χρημάτισε Πρόεδρος του, για δυο τετραετίες. Εκλέχτηκε Δήμαρχος Ληξουρίου για δυο τετραετίες από το 1986 έως το 1994.

          Ο Φιλιππάτος συμμετείχε σε πολλούς Πολιτικούς Δημόσιους Φορείς  και Υπηρεσίες και ανέπτυξε σπουδαία δραστηριότητα.  Χρημάτισε Νομαρχιακός  Σύμβουλος, Πρόεδρος στο Πολιτιστικό  Κέντρο του Δήμου Ληξουρίου, Αντιπρόεδρος  ΤΕΔΚ-ΚΙ (Τοπική Ένωση Δήμων και Κοινοτήτων Κεφαλονιάς και Ιθάκης), Πρόεδρος του Συνδέσμου Ύδρευσης, μέλος του Αναπτυξιακού Συνδέσμου Παλικής, μέλος του Δ.Σ. του Γηροκομείου Ληξουρίου, Αντιπρόεδρος της Διαδημοτικής Επιχείρησης  Καθαριότητας, μέλος της Νομαρχιακής Επιτροπής Τουρισμού και μέλος της Επιτροπής Κρίσης της Εθνικής Αντίστασης, μέλος  του Συμβουλίου Δημοσίων Έργων, μέλος στο  Δ.Σ. του Μαντζαβινάτειου  Νοσοκομείου.

          Ας σταθώ μέσα στα πολλά και καλά που έπραξε, στα αγαπημένα μου, πολιτιστικά … τη στήριξη του στο  Χορωδιακό Φεστιβάλ, στις άλλες Πολιτιστικές Εκδηλώσεις, και η μέριμνα που λάμβανε για τους Πολιτιστικούς Φορείς και Σωματεία, καθώς και την αμέριστη  στήριξη  προς τον  Αναπτυξιακό Σύνδεσμο  Παλικής, που τότε είχε πρόεδρο τον ικανότατον Σπύρο Ν. Παγώνη (καθηγητή μαθηματικών). Επίσης, στάθηκε υπέροχη η συνεργασία του με τον τότε Νομάρχη, Ηλία Μπεριάτο…

          Το Χορωδιακό Φεστιβάλ Κεφαλληνίας έτυχε  της υπέροχης συνεργασίας του  Φιλιππάτου και των συνεργατών του, με τις Γιορτές Τέχνης και Λόγου της Λευκάδας, με βασικό σύνδεσμο του αξέχαστον  Λευκάδιον,  Σπύρο Γραμματικόπουλο. Επίσης, βασικός συνεργάτης και φίλος του Γιώργου Φιλιππάτου, ήταν ο γνωστός μας για την αξιόλογη προσφορά του στα κοινά του τόπου μας, Σπύρος  Πολύδωρου Γιουλάτος. Με πολλή και καθαρή συνεργασία, όλα τα μέλη του Πολιτιστικού Κέντρου του Δήμου Ληξουρίου, με παρουσιαστή και εκφωνητή στα Πολιτιστικά Δρώμενα και όχι μόνο,  τον Σπύρο Γιουλάτο χαράχτηκε μια εποχή, που άφησε καλό  έργο, και έγραψε ιστορία με  δυνατές μνήμες και σεβαστές συνεργασίες για την περιοχή της Παλικής μας.

          Θέλω να μην ξεχάσω κάτι από τα ωραία και άγνωστα του φίλου,  Γιώργου Φιλιππάτου, αυτό της καλλιτεχνίας του.  Ο Γιώργος ακόμη και  τώρα τα τελευταία   χρόνια της ζωής του, διατηρούσε  μια εφηβική καλοσύνη, που  ήταν  απόρροια μιας καλλιτεχνικής του πλευράς. Κατά τη νεότητά του  εξεδήλωσε υπέροχες ζωγραφικές  εμπνεύσεις σκίτσου. Χέρια και πρόσωπα, τα σκιαγραφούσε ζωγραφικά και θαυμάζονταν από τους ειδικούς. Δεν προχώρησε όμως τούτο το κεφάλαιο, λόγω των πολιτικών καταστάσεων. Η καλλιτεχνία που είχε μέσα του, εκδηλώθηκε σε κάποια καρναβάλια, ιδίως στη δεκαετία του ‘ 70, φτιάχνοντας υπέροχες θεματικές με την «Ειρήνη  της Ανθρωπότητας» κατασκευές,   που του απαγόρευσαν… να παρελάσουν στην καρναβαλική πομπή. Είναι αλήθεια πως ο άνθρωπος, Γιώργος Φιλιππάτος, είχε μέσα του αξιόλογη σταθερότητα ερμηνευτικής ψυχολογίας και κοινωνιολογίας, και έτσι μπορούσε να τη μεταφέρει στα χέρια του τόσο δημιουργικά, με λαμπρά αποτελέσματα.

          Η περίπτωση του Γιώργου Φιλιππάτου ως καλλιτέχνη, θα άξιζε να εστιάσει , στην αποκατάσταση και συντήρηση έργων τέχνης, για το λόγο, ότι αυτός ο τύπος καλλιτεχνίας που είχε εκδηλώσει, «αποτυπώνει  τη υφή» σωστά,  χωρίς να αλλοιώνει το έργο του άλλου καλλιτέχνη, το οποίο  θα ήθελε  συντήρηση. Έτσι, έχουμε μια τέτοια περίπτωση, αυτή  του Φιλιππάτου, ως ικανό δείγμα καλλιτεχνικής πράξης,  όταν καλέστηκε να συντηρήσει και να αντιγράψει κάποιο μέρος από εικόνα, σε ουρανία ναού, στο Ληξούρι.

          Θα μπορούσαν να γραφούν πολλά ακόμη για τον Γιώργο Φιλιππάτο, τον δήμαρχο δυο τετραετιών του Ληξουρίου, για τον άνθρωπο και φίλο, τον αγωνιστή..αλλά και τους συνεργάτες του, που τον στήριξαν και στάθηκαν επάξια δίπλα του. Λόγω  όμως της μακρότητας  του άρθρου, αυτά τα πρόσωπα, οι σκέψεις, τα έργα, οι δράσεις θα φανούν μέσα από τις φωτογραφίες του προεκλογικού του αγώνα…

          Κλείνοντας τούτες τις γραμμές, ας ξαναγυρίσω στην αρχή του γραπτού μου, για τον φίλο Γιώργο Φιλιππάτο,  με δυο λόγια ποιητικά παρμένα από το ποίημα του  Ληξουριώτη ποιητή,  Μικελάκη Άβλιχου, προς τον Παλαμά, στα λόγια πρόσθεσα τις λέξεις  – Αν έχει  μνήμη-.    «… εγώ με, μια βρυσούλα, που έρμη  (μένει) …στην ερημιά της, κι αν περάσει φτερωτός (Αν έχει μνήμη) να πιει  διαβάτης ».