Τα ενοίκια έχουν εκτοξευθεί, όχι γιατί έτσι πρέπει, αλλά γιατί το κράτος άφησε την αγορά ανεξέλεγκτη. Καμιά πολιτική κοινωνικής κατοικίας, καμιά προστασία για τον μόνιμο κάτοικο. Το αποτέλεσμα; Γιατροί, νοσηλευτές και εκπαιδευτικοί έρχονται στο νησί και δεν βρίσκουν σπίτι. Φεύγουν. Και πίσω μένει η ανασφάλεια των ντόπιων που τρέμουν στην ιδέα μήπως κάποιο επείγον ζήτημα υγείας τους «βρει» στο νησί.

Δεν είναι ανάπτυξη να σπας ρεκόρ τουρισμού και να μην μπορείς να κρατήσεις γιατρούς στο νησί.

Την ίδια ώρα, όλα στην Κεφαλονιά κοστίζουν περισσότερο. Μεταφορές, τρόφιμα, πρώτες ύλες, καύσιμα. Το μεταφορικό ισοδύναμο υπάρχει στα χαρτιά, όχι στην τσέπη του πολίτη. Η ακρίβεια μεταφέρεται στο ράφι, στο τραπέζι, στο βενζινάδικο, στον καφέ στην καφετέρια. Ό,τι μένει ανοιχτό εκτός σεζόν πληρώνει πανάκριβα για να επιβιώσει και ο πολίτης πληρώνει ακόμα ακριβότερα για να ζήσει.

Και μέσα σε αυτό το μοντέλο των τεσσάρων μηνών του τουριστικού success story του “live your myth in Kefalonia”, οι νέοι βλέπουν μόνο δύο δρόμους: εποχική δουλειά και ταμείο ανεργίας ή φυγή. Τα χωριά μας έχουν ερημώσει. Τα παιδιά, τα «ψάχνουμε με το κυάλι».

Και όλα αυτά γιατί η κυβέρνηση ελάχιστα ενδιαφέρεται για κοινωνικό κράτος και δίκαιη ανάπτυξη.

Αν θέλουμε να δούμε τα νησιά μας να ευημερούν χρειαζόμαστε πολιτική στέγης τώρα: κίνητρα για μακροχρόνια ενοικίαση, αξιοποίηση δημόσιων κτιρίων για κατοικία υγειονομικών και εκπαιδευτικών.

Χρειαζόμαστε ένα ισχυρό ΕΣΥ με μόνιμους γιατρούς, όχι μπαλώματα και δανεικούς υγειονομικούς από την Πάτρα. Κίνητρα παραμονής με μισθό και στέγη, ώστε ο Κεφαλονίτης και ο Θιακός να αισθάνονται ασφάλεια στον τόπο τους.

Χρειάζεται πραγματικό μεταφορικό ισοδύναμο, ώστε η Κεφαλονιά και η Ιθάκη να μην πληρώνουν ακριβότερα από την υπόλοιπη Ελλάδα τα βασικά αγαθά.

Χρειάζεται να στηριχθεί η χειμερινή οικονομία με ενίσχυση των μικρών επιχειρήσεων και σύνδεση των τοπικών προϊόντων με την εστίαση όλο το χρόνο.

Η ανάπτυξη δεν είναι βιτρίνα. Είναι να μπορείς να ζεις στην Κεφαλονιά και την Ιθάκη με αξιοπρέπεια δώδεκα μήνες, όχι να δουλεύεις τέσσερις και να ανησυχείς οχτώ.

Η Κεφαλονιά και η Ιθάκη δε ζητούν προνόμια. Ζητούν απλά ισοπολιτεία.

Και αυτό είναι σήμερα το πιο επίκαιρο πολιτικό στοίχημα.

Εύα Φιλιππάτου