Ο ίδιος φρόντισε, άλλωστε, να υπενθυμίσει ότι βρίσκεται «για δεκαετίες» στην αυτοδιοίκηση, περισσότερες, όπως είπε, από τους σημερινούς. Πράγματι, η πορεία του είναι μακρά και γνωστή σε όλους. Όπως γνωστά είναι και τα δείγματα γραφής του, ιδιαίτερα από την πρόσφατη εννιαετή παρουσία του στη διοίκηση του Δήμου. 

Καλό θα ήταν πάντως, να προηγηθούν και λίγα… μαθήματα γεωγραφίας μεταξύ των συνεργατών των «ΑΕΤΩΝ»! Γιατί όλοι γνωρίζουν ότι η παραλία Φτέρη, που πρόσφατα διακρίθηκε διεθνώς ως μία από τις κορυφαίες παραλίες του κόσμου, ανήκει στον Δήμο Αργοστολίου και όχι στο Ληξούρι, όπως εσφαλμένα παρουσιάστηκε από τον κ. Κεκάτο.

Ο κ. Κεκάτος, μάλιστα, εμφανίστηκε πολιτικά κουρασμένος και εμφανώς εκνευρισμένος από την ίδια τη δημοκρατική διαδικασία λογοδοσίας. Χαρακτήρισε ουσιαστικά ως «βλακεία» τον πολιτικό έλεγχο που ασκήθηκε στα πεπραγμένα του όταν ήταν αντιδήμαρχος. 

Σε μια δημοκρατία, ο έλεγχος, η κριτική και η λογοδοσία δεν είναι ενοχλητικά εμπόδια αλλά βασική υποχρέωση κάθε αιρετού. Η ενόχλησή του δείχνει μάλλον ότι ανεχόταν με δυσκολία αυτή τη διαδικασία όσο βρισκόταν στη θέση ευθύνης και σήμερα αισθάνεται την ανάγκη να ξεσπά δημόσια.

Ιδιαίτερη εντύπωση προκάλεσε και η δήλωσή του ότι δεν γνωρίζει καν ποιοι είναι οι σημερινοί αντιδήμαρχοι Τουρισμού στους Δήμους Αργοστολίου, Ληξουρίου και Σάμης. Ας τον ενημερώσουμε λοιπόν ότι πρόκειται για τον κύριο Νίκο Κουρκουμέλη και τις κυρίες Ελένη Λουκέρη και Ζαμπέλη Όλγα. Όλοι εργάζονται για τον καλό του τόπου τους και η απαξίωση προς τα πρόσωπά τους αλλά και τον θεσμό που υπηρετούν είναι άστοχη και άδικη.

Τέλος, ίσως χρειάζεται καλύτερος συντονισμός και μέσα στην ίδια την ομάδα των «ΑΕΤΩΝ», ώστε να αποφεύγονται οι… συγκρούσεις στον αέρα. Διότι ενώ ο κ. Λυκούδης περηφανευόταν για τις αυξημένες αφίξεις επί των ημερών του, λίγα λεπτά αργότερα ο κ. Στεφανάτος ουσιαστικά αποδόμησε αυτό το αφήγημα, λέγοντας πως δεν έχει σημασία ο αριθμός των αφίξεων αλλά το τι πραγματικά έμεινε στην τοπική κοινωνία και στην οικονομία της Κεφαλονιάς!

Ο τόπος δεν έχει ανάγκη από προσωπικές πικρίες και επικοινωνιακές “dream teams”. Έχει ανάγκη από σοβαρότητα, συνεργασία, αυτογνωσία και σχέδιο με πραγματική επαφή με την κοινωνία και τις ανάγκες της σύγχρονης εποχής.