Επιμένουν μέχρις εσχάτων στο λάθος τους με τη Σιτεμπόρων...

Τώρα γράφτηκε ότι η δημοτική αρχή παρουσιάζει «αφήγημα»!
Μόνο που το «αφήγημα» συνοδεύτηκε από έγγραφα,
αποφάσεις και χαρτιά. Δημόσια. Αναρτημένα.
Με αριθμούς και ημερομηνίες.

Όταν όμως τα έγγραφα δεν ταιριάζουν με το σενάριο,
τόσο το χειρότερο γι’ αυτά,
τότε βαφτίζονται… «αφήγημα»!

Παράξενη λογική.

Διότι συνήθως συμβαίνει το αντίθετο:
το αφήγημα είναι χωρίς χαρτιά.
Τα χαρτιά είναι η πραγματικότητα.

Και εδώ τα χαρτιά μίλησαν.
Οι χωριάτες όμως δεν έπαψαν!

Το ζήτημα εξηγήθηκε.
Τεκμηριώθηκε.
Απαντήθηκε σημείο προς σημείο.

Θα περίμενε λοιπόν κανείς το απλό.
Το ανθρώπινο.
Το αυτονόητο.

«Έκανα λάθος».
Τι πιο ωραίο!

Δεν είναι ντροπή.
Αντίθετα, είναι ένδειξη σοβαρότητας.

Γιατί όποιος κάνει λάθος και το αναγνωρίζει, κερδίζει σε αξιοπιστία.

Όποιος όμως κάνει λάθος και συνεχίζει σαν να μη συνέβη τίποτα,
βαφτίζοντας τις απαντήσεις «αφήγημα»,
τότε μπαίνουμε σε άλλη κατηγορία.

Εκεί όπου η πραγματικότητα ενοχλεί.
Και τα έγγραφα χαλάνε την ιστορία.

Και τότε αρχίζει το γνωστό παιχνίδι:
φταίνε οι άλλοι, φταίει η διοίκηση, φταίνε οι εξηγήσεις, φταίνε τα… χαρτιά.

Όλοι φταίνε.

Εκτός από εκείνον που έκανε τον αρχικό θόρυβο.

Σε τέτοιες περιπτώσεις υπάρχει μια απλή λέξη: πείσμα.
Μια δεύτερη: εμμονή.
Και μια τρίτη, πιο λαϊκή: «βράστονε».

Διότι όταν κάποιος επιμένει να πολεμά τα έγγραφα με χαρακτηρισμούς,
το πρόβλημα δεν είναι πια η πληροφορία.
Είναι η διάθεση να τη δεχτεί.

Και κάπου εδώ τελειώνει και η ουσία της ιστορίας.
Τα υπόλοιπα είναι ανακοινώσεις.

Στο μεταξύ ανακάλυψε ο Γιάννης Λυκούδης που πέφτει η Σκάλα!
Πήγε που πήγε για την εκδήλωση της Πηνελόπης,
είπε να ρίξει και μία ματιά τριγύρω...
να βρει κάτι να καταγγείλει!

Διότι όταν έγιναν οι ζημιές δεν τον είδε κανείς πουθενά!
Το Σάββατο γινόταν η εκδήλωση του ΠΣ Γυναικών Σκάλας
Το Σάββατο λέει στην ανακοίνωση ότι επισκέφτηκε την περιοχή.

Με ένα σμπάρο δυο τριγώνια δηλαδή!
Για ξεχωριστή επίσκεψη, ούτε λόγος...
Πού να τρέχουμε τώρα!

Μόνο που οι κάτοικοι της περιοχής γνωρίζουν καλά
δε μασάνε σανό...
όχι τώρα που βρήκαμε παπά να θάψουμε καμμιά δεκαριά!

Οι εποχές Μαυρογιαλούρου που πήγαινε κάποιος πολιτικός
χωρίς να ξέρει καλά καλά που πηγαίνει
για να καταγγείλει στείρα και αξόδευτα έχουν τελειώσει.

Ο κόσμος καταλαβαίνει ότι ένα έργο χρειάζεται να περάσει κάποια στάδια.
Καταλαβαίνει ότι το φετινό με τις βροχές και τους νοτιάδες ήταν το κάτι άλλο.
Καταλαβαίνει επίσης την έλλειψη ειλικρίνειας που χαρακτηρίζει τις καταγγελίες.

Άσε το άλλο πυροτέχνημα...
Θα φτιάξει λέει μόνιμο δημοτικό ιατρείο στον Πόρο!
Με γιατρό και νοσηλευτικό προσωπικό!

Εδώ ψάχνει το Γενικό Νοσοκομείο στο Αργοστόλι
ειδικότητες ιατρών και δεν έρχονται!
Για γνωστούς λόγους,
κίνητρα, μισθός, ανέλιξη, περιορισμένες δυνατότητες και έλλειψη ομάδας.

Πώς σκοπεύει ο Γιάννης Λυκούδης να πείσει κάποιον σοβαρό ιατρό
εάν δεν είναι από την περιοχή του Πόρου
να εγκατασταθεί στην περιοχή σαν άλλος Διγενής;

Ας αφήσει τις χοντροκομμένες προεκλογικές παρόλες.
Οι πολίτες καταλαβαίνουν τα πάντα και δεν έχουν μνήμη χρυσόψαρου.
Γι’ αυτό αλλωστε, στην εκδήλωση που ακολούθησε, ήταν πολιτικά μόνος...