Η κυρία Ελένη Κουτσουμπού παρέδωσε μετά από 22 χρόνια.
Η κυρία Λίτσα Μελέτη παρέλαβε.
Λογικό ήταν να συγκεντρωθούν πολλοί πολιτικοί.

22 χρόνια προσφοράς και συνεργασίας!
Διαπέρασαν Δημάρχους, βουλευτές και Περιφερειάρχες.
Αιρετούς κάθε βαθμού.

Φωτογραφίες πολλές.
Χαμόγελα περισσότερα.

Είδα δίπλα δίπλα τον Θεόφιλο Μιχαλάτο με τον Αλέξανδρο Παρίση.
Τον Θεόδωρο Γαλιατσάτο.
Τον Σταύρο Τραυλό.
Τον Βίκτωρα Ρουχωτά.
Τον Γεράσιμο Γαλανό.
Τον Άγγελο Κωνσταντάκη
Τον Βαγγέλη Βαγγελάτο.

Μια ωραία πολιτική οικογενειακή φωτογραφία.
Μόνο που… σε αυτές τις φωτογραφίες έλειπε κάποιος.
Έψαχνα τον Γιάννη Λυκούδη.
Με το κυάλι.

Κοιτούσα τη μία φωτογραφία. Δεν ήταν.
Κοιτούσα την άλλη. Πάλι δεν ήταν.
Στο τέλος τον εντόπισα!

Χρειάστηκε ορθή επανάληψη του συντάκτη
για να έρθουν νέες φωτογραφίες
και να δω τον επικεφαλής της αντιπολίτευσης.

Στο περιθώριο.
Μακριά από τα φώτα.
Να συγχαίρει κατ ιδίαν την κυρία Κουτσουμπού.

Ούτε καν δίπλα στον δικό του πολιτικό συνοδοιπόρο,
τον Αλέξανδρο Παρίση,
δεν εμφανίστηκε σε κοινό καρέ.

Δεν περνούσε και κανένας ποδηλάτης απ’ έξω να τον φωτογραφίσει!

Το ερώτημα λοιπόν προκύπτει από μόνο του.
Τι συμβαίνει;
Είναι οι πολιτικές ακροβασίες που επιχειρεί τον τελευταίο καιρό;
Είναι η κατακερματισμένη του παράταξη;
Είναι η υπεροψία που αρκετοί του καταλογίζουν;

Ό,τι κι αν είναι, ένα πράγμα φάνηκε καθαρά.
Η πολιτική μοναξιά…
αποτυπώνεται στις φωτογραφίες.
με γυμνό μάτι.

Κατά τα άλλα, να δώσω τα εύσημα εκεί που πρέπει.
Στην κυρία Ελένη Κουτσουμπού.
Γιατί 22 χρόνια δουλειάς στον πολιτισμό δεν είναι μικρό πράγμα.

Ένα πολυεπίπεδο έργο.
Με εκδηλώσεις, δράσεις και παρουσία
που κράτησε ζωντανό ένα κομμάτι της τοπικής παράδοσης.

Και τώρα η σκυτάλη περνά στην κυρία Λίτσα Μελέτη.
Με την ευχή ο Σύλλογος «Πηνελόπη» να συνεχίσει το ίδιο δυναμικά.
Και, ποιος ξέρει
ίσως στις επόμενες εκδηλώσεις
να χωρέσουν όλοι στο κάδρο!

Μη μου φύγετε,
αύριο θα πούμε και για τις αυτοψίες του Γιάννη στην περιοχή...
Είπαμε, θα τα λέμε κάθε μέρα!