Υπάρχουν ειδήσεις.
Και υπάρχουν και ειδήσεις που μυρίζουν λάσπη.
Μα όταν η λάσπη πεταχτεί,
δε φεύγει με ένα σκουπίδι.

Μένει λεκές.
Μένει στην κοινωνία.
Στα μυαλά των ανθρώπων.
Στην εικόνα όσων προσπαθούν να κάνουν τη δουλειά τους σωστά.

Το τελευταίο «σκάνδαλο» με το έργο της οδού Σιτεμπόρων είναι ακριβώς αυτό.
Χρήματα που πήγαν εκεί που έπρεπε… έγιναν «λάθος πληρωμή»!

Λάθος περιγραφή,
σωστό το ένταλμα,
αλλά ποιος νοιάζεται;
Η λέξη «λάθος» αρκεί για να αφήσει τη σκιά της.

Περιφέρονται στα πηγαδάκια 800 χιλιάδες ευρώ
που υποτίθεται πληρώθηκαν σε λάθος έργο.
Ακούγεται εντυπωσιακό.
Μόνο που δε συνέβη ποτέ.

Το ένταλμα είχε εξαρχής τον σωστό κωδικό έργου.
Ο κωδικός έργου είναι που καθορίζει πού κατευθύνεται η πληρωμή.
Όχι η αιτιολογία.

Με απλά λόγια:
Τα χρήματα καταχωρήθηκαν από την πρώτη στιγμή στο σωστό έργο.

Το μπέρδεμα προέκυψε από κάτι πολύ μικρό.
Ανάμεσα στα πολλά έργα που γίνονται στο Αργοστόλι,
μπήκε τίτλος από άλλο έργο στην αιτιολογία εντάλματος...

Σα να λέμε ότι πήγε κάποιος σε μία καλλιτεχνική έκθεση
για να δει ένα έργο ζωγραφικής
που εκτίθεται σωστά.

Όλοι το βλέπουν και το εκτιμούν,
αλλά στην λεζάντα γράφει «Λουλούδια» αντί για «Κήπος».
Η ζωγραφιά παραμένει ίδια,
μόνο η λέξη προκαλεί συζήτηση...

Και όμως, πάνω σε μία «λεζάντα» στήθηκε ολόκληρη θεωρία.

Και τι συμβαίνει μετά;
Δημόσιοι υπάλληλοι,
αιρετοί, τεχνικές υπηρεσίες,
όλοι στο στόχαστρο.

Γιατί η κοινωνία διαβάζει τίτλους και όχι λογιστικά έντυπα.
Η πραγματικότητα χάνεται στις υποθέσεις.
Και αυτό είναι άδικο.

Αν υπάρχουν σκληρά τεκμήρια,
ας τα φωνάξουμε.
Χίλιες φορές και πρώτη η στήλη μου!

Αλλά αν κάποιος δεν ξέρει να διαβάσει σωστά τα έγγραφα…
Δεν μπορεί να αφήνει βαριές κουβέντες να αιωρούνται στον αέρα,
σα να μην έχει συνέπειες.

Η αλήθεια δεν είναι παιχνίδι.
Δεν διορθώνεται με ένα «έλα μωρέ, λάθος».
Που ούτε αυτό δε θα βγει κανείς να πει...

Η αλήθεια απαιτεί προσοχή, υπευθυνότητα,
και, πάνω απ’ όλα, σεβασμό
σε εκείνους που φροντίζουν τα δημόσια πράγματα με καθαρή συνείδηση.

Όταν η λάσπη πετάγεται, η ζημιά είναι για όλους.

Ας φροντίσουμε τουλάχιστον
να αναγνωρίζουμε τα λάθη μας...
και να λέμε και καμμιά συγγνώμη, πού και πού,
δε βλάπτει!