Τα κάλαντα του Λαζάρου και η αναβίωση του εθίμου

Η κ. Καμπίτση ανέφερε ότι το Σάββατο του Λαζάρου στην Κεφαλονιά ήταν συνδεδεμένο κυρίως με τα κάλαντα του Λαζάρου. Όπως είπε, μικροί και μεγάλοι ξεκινούσαν από νωρίς το πρωί, κρατώντας έναν στολισμένο σταυρό με γραβάτες, κορδέλες και μαντήλια, και γύριζαν από σπίτι σε σπίτι τραγουδώντας. Σε παλαιότερες εποχές, όπως τόνισε, υπήρχαν και ομάδες ανδρών με έναν ντυμένο με λευκό σεντόνι, που αναπαριστούσε τον Λάζαρο.

Στο πλαίσιο της διατήρησης της παράδοσης, σημείωσε ότι ο Δήμος Αργοστολίου, σε συνεργασία με πολιτιστικούς φορείς και το 1ο Σύστημα Προσκόπων, προχωρούν σε αναβίωση του εθίμου, με την ίδια να συμβάλλει προσφέροντας γραβάτες για τον στολισμό του σταυρού.

Νηστίσιμες συνήθειες και τοπικές γεύσεις

Αναφερόμενη στη νηστεία της Μεγάλης Εβδομάδας, η κ. Καμπίτση τόνισε ότι παλαιότερα τηρούνταν αυστηρά, με πολλούς να αποφεύγουν ακόμη και το λάδι τις πρώτες ημέρες. Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στα παραδοσιακά φαγητά, όπως τα αγγιναροκούκια με μαύρες αγκινάρες από το Ληξούρι τη Μεγάλη Πέμπτη, καθώς και τα όσπρια και τα «μπουρμπουρέλια» της Μεγάλης Παρασκευής.

Όπως είπε, οι νοικοκυρές αξιοποιούσαν απλά υλικά: «Βράζανε στάρι και το ζουμί του το έκαναν κρέμα με αλεύρι, αμύγδαλα και σταφίδες», ενώ ιδιαίτερη θέση είχε και ο χαλβάς, που συνδυαζόταν ακόμη και με ρύζι και κανέλα.

Από την Ανάσταση στο πασχαλινό τραπέζι

Η συγγραφέας επισήμανε ότι το βράδυ της Ανάστασης δεν υπήρχε παλαιότερα η μαγειρίτσα, αλλά κυριαρχούσαν τα εντόσθια, είτε τηγανητά είτε μαγειρεμένα στον φούρνο, καθώς και σούπες με αυγολέμονο. Τόνισε επίσης ότι τα κόκκινα αυγά στην Κεφαλονιά βάφονταν το Μεγάλο Σάββατο και όχι τη Μεγάλη Πέμπτη, όπως συνηθίζεται σήμερα.

Σε ό,τι αφορά το πασχαλινό τραπέζι, υπογράμμισε ότι δεν περιλάμβανε το σουβλιστό αρνί, αλλά κυρίως αρνί ή κατσίκι στον φούρνο με πατάτες. «Πολλοί έπαιρναν ολόκληρο ταψί και το πήγαιναν στον φούρνο να ψηθεί», ανέφερε χαρακτηριστικά.

Παραδοσιακά γλυκά και τοπικά προϊόντα

Ξεχωριστή θέση είχαν τα πασχαλινά γλυκά, με τη λαμπροκουλούρα να δεσπόζει στο τραπέζι, στολισμένη με κόκκινο αυγό. Τα κουλούρια παρασκευάζονταν τη Μεγάλη Τετάρτη, ενώ το βασικό γλυκό της Λαμπρής ήταν η μυζηθρόπιτα.

Η κ. Καμπίτση στάθηκε επίσης στις επιρροές της κεφαλονίτικης κουζίνας από Ενετούς, Άγγλους και Γάλλους, καθώς και στην παρουσία της ρομπόλας ή του τσαουσιού στο πασχαλινό τραπέζι.

Η σημασία της διατήρησης της παράδοσης

Κλείνοντας, εξέφρασε την ελπίδα οι νεότερες γενιές να συνεχίσουν τα έθιμα, τονίζοντας ότι «δεν πρέπει να χάνεται η παράδοση». Ευχήθηκε σε όλους υγεία και καλή Ανάσταση, υπογραμμίζοντας τη σημασία της διατήρησης της πολιτιστικής κληρονομιάς.

{https://soundcloud.com/user-46829938/inkefalonia-89-2-718225145}