{https://youtu.be/xlPlUdzQvu0/}

Με εμφανή συγκίνηση και δάκρυα στα μάτια, η Ελεονώρα Μελέτη μίλησε ανοιχτά για τη δική της εμπειρία κακοποίησης, σε μια εκδήλωση αφιερωμένη στις γυναίκες-θύματα βίας, που φιλοξενήθηκε στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.

Η γνωστή δημοσιογράφος και ευρωβουλευτής της Νέας Δημοκρατίας συγκλόνισε το κοινό, όταν για πρώτη φορά αποκάλυψε πως και η ίδια είχε πέσει θύμα κακοποιητικής συμπεριφοράς στο παρελθόν. Η εξομολόγησή της, που έγινε παρουσία κοινού, συνοδευόταν από έντονη συναισθηματική φόρτιση, με την ίδια να ξεσπά σε λυγμούς.

Παρά τη δημόσια εικόνα της ως γυναίκα δυναμική και ανεξάρτητη, η Μελέτη δεν άντεξε τη συγκίνηση και λύγισε κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης που οργανώθηκε από τον ευρωβουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ, Κώστα Αρβανίτη.

Σύμφωνα με πληροφορίες, η ίδια αγνοούσε ότι η στιγμή καταγραφόταν, κάτι που την οδήγησε να μιλήσει αυθόρμητα για ένα προσωπικό κεφάλαιο της ζωής της, άγνωστο μέχρι σήμερα στο ευρύ κοινό και γνωστό μόνο σε λίγους ανθρώπους του στενού της κύκλου. Η εμπειρία αυτή, όπως διευκρινίστηκε, αφορά μια σχέση της από τα πρώτα χρόνια της ενήλικης ζωής της, προτού αποκτήσει δημοσιότητα.

Στην εκδήλωση συμμετείχαν οκτώ γυναίκες με σπαρακτικές ιστορίες: οι επτά είχαν χάσει τα παιδιά τους λόγω γυναικοκτονιών, ενώ η όγδοη ήταν κόρη θύματος. Ακούγοντας τις μαρτυρίες τους, η Μελέτη συγκινήθηκε βαθιά και ένιωσε την ανάγκη να μοιραστεί και τη δική της αλήθεια.

Όταν πήρε τον λόγο, ήδη έδειχνε ιδιαίτερα φορτισμένη συναισθηματικά, μη μπορώντας να συγκρατήσει τα δάκρυά της.

«Μιλώ ως μητέρα, γιατί κι εγώ μεγαλώνω μια κόρη. Είναι μόλις επτά ετών. Αναρωτιέμαι διαρκώς αν θα έρθει ποτέ αντιμέτωπη με κάτι αντίστοιχο με αυτό που βιώσατε εσείς. Δεν ισχύει ότι μια μητέρα μπορεί να καταλάβει απόλυτα μια άλλη που έχει χάσει το παιδί της. Είναι αδύνατο να αντιληφθείς έναν τόσο αδιανόητο πόνο. Εγώ μόνο φαντάζομαι – και εύχομαι να μη χρειαστεί ποτέ να γνωρίσω», είπε η ευρωβουλευτής, εμφανώς συγκινημένη.

Και συνέχισε με τρεμάμενη φωνή:
«Είμαι εδώ και ως γυναίκα. Ως γυναίκα που έχει κακοποιηθεί στο πλαίσιο μιας σχέσης. Δεν ξύπνησα ένα πρωί με απόφαση να υπερασπιστώ τα δικαιώματα των γυναικών, να γίνω μια Μπουμπουλίνα στον αγώνα αυτό. Το κίνητρό μου είναι τα δικά μου βιώματα. Ήμουν απλώς πιο τυχερή – γιατί κατάφερα να αντιληφθώ τι συμβαίνει, να προστατεύσω τον εαυτό μου. Ήμουν απλώς πιο τυχερή».