Μια τραγωδία, πολλές φωνές και η ανάγκη για ψυχραιμία
Ο θάνατος της 19χρονης Μυρτώς έχει σοκάρει όλους. Είναι από εκείνες τις στιγμές που φέρνουν μαζί θυμό, λύπη και πολλά ερωτήματα. Μαζί όμως με αυτά, ξεκινά και μια έντονη συζήτηση, όπου ακούγονται βαριές κουβέντες και γενικεύσεις για το τι «δεν πάει καλά» στην κοινωνία.
Εδώ χρειάζεται ψυχραιμία.
Το πιο εύκολο είναι να πούμε ότι «όλα έχουν ξεφύγει» ή ότι «επικρατεί ανομία παντού». Μπορεί να ακούγεται πειστικό μέσα στη φόρτιση της στιγμής, αλλά δεν βοηθά ουσιαστικά. Δεν εξηγεί τι συνέβη και δεν οδηγεί σε λύσεις. Και συχνά αδικεί συνολικά ανθρώπους και κοινωνίες.
Αυτό που χρειάζεται πρώτα απ’ όλα είναι σοβαρότητα. Η υπόθεση βρίσκεται στη Δικαιοσύνη και εκεί πρέπει να κριθεί, με στοιχεία και όχι με φήμες ή βιαστικά συμπεράσματα. Ο θυμός είναι ανθρώπινος, αλλά δεν πρέπει να μας οδηγεί σε κρίσεις χωρίς βάση.
Από εκεί και πέρα, έχει σημασία να σταθούμε σε όσα πραγματικά μπορούν να κάνουν τη διαφορά. Η πρόληψη, η ενημέρωση και η στήριξη των νέων ανθρώπων είναι κρίσιμα ζητήματα. Χρειάζεται να υπάρχει περισσότερη γνώση γύρω από τους κινδύνους, περισσότερη φροντίδα για όσους είναι ευάλωτοι και ένα περιβάλλον όπου κάποιος μπορεί να ζητήσει βοήθεια χωρίς φόβο.
Ιδιαίτερα στο θέμα των ναρκωτικών, η αντιμετώπιση δεν είναι απλή υπόθεση. Δεν λύνεται μόνο με τιμωρία, αλλά απαιτεί ενημέρωση, πρόληψη και στήριξη για όσους έχουν ανάγκη. Το ίδιο ισχύει και για κάθε μορφή εκμετάλλευσης: η κοινωνία χρειάζεται μηχανισμούς προστασίας, αλλά και ανθρώπους που δεν αδιαφορούν.
Ταυτόχρονα, είναι σημαντικό να είμαστε προσεκτικοί με όσα ακούμε και αναπαράγουμε. Σε περιόδους έντασης, οι φήμες πολλαπλασιάζονται και τα ακραία περιστατικά παρουσιάζονται σαν να είναι ο κανόνας. Αν δεν ξεχωρίζουμε τα πραγματικά γεγονότα από τις υπερβολές, χάνουμε την ουσία.
Η κοινωνία δεν γίνεται πιο ασφαλής με τον φόβο και τις γενικεύσεις, αλλά με καθαρή σκέψη, υπευθυνότητα και διάθεση να δούμε τι μπορεί να αλλάξει προς το καλύτερο.
Ίσως αυτή να είναι η μεγαλύτερη προσφορά στη μνήμη της αδικοχαμένης Μυρτώς.
