Η συζήτηση για ένα τόσο κρίσιμο ζήτημα, όπως οι σχολικές υποδομές και το μέλλον των παιδιών, μετατράπηκε γρήγορα σε διαγωνισμό ευαισθησίας. Ποιος νοιάζεται περισσότερο; Ποιος πονάει πιο πολύ για τη νέα γενιά; Λες και υπάρχει στην αίθουσα κάποιος που επιθυμεί το αντίθετο. Λες και η πραγματικότητα είναι τόσο απλοϊκή, ώστε να χωρά σε εύκολα διλήμματα και εντυπωσιακές ατάκες.

Κι όμως, μέσα σε όλη αυτή τη ρητορική υπερβολή, έλειψε το βασικό: η αλήθεια. Κανείς δεν τόλμησε να υπενθυμίσει ότι το Αργοστόλι θα μπορούσε σήμερα να διαθέτει ήδη ένα δεύτερο Γυμνάσιο, εάν στο παρελθόν δεν είχε επικρατήσει ο φόβος αντί της λογικής. Μετά τον σεισμό, η άρνηση επιστροφής σε επισκευασμένο και ασφαλές σχολικό κτίριο οδήγησε σε αποφάσεις που, με τη σημερινή ματιά, αποδεικνύονται λανθασμένες. Και ναι, η τότε δημοτική αρχή υπέκυψε σε αυτή την πίεση, αφήνοντας μια κρίσιμη ευκαιρία να χαθεί.

Την ίδια στιγμή, άλλα σχολικά κτίρια που υπέστησαν ζημιές αποκαταστάθηκαν και λειτουργούν σήμερα κανονικά, αποδεικνύοντας ότι υπήρχε δρόμος απλώς δεν επιλέχθηκε.

Ακόμη πιο ενδιαφέρον είναι πως ορισμένοι από εκείνους που χθες ύψωναν το δάχτυλο, εμφανιζόμενοι ως αυστηροί τιμητές, δεν είναι άμοιροι ευθυνών για το πώς φτάσαμε ως εδώ. Είναι αυτοί που έλεγαν "χίλιες φορές στα προκατ του Ξενία παρά πίσω στο θηλέων"! Η πολιτική αμνησία, άλλωστε, είναι συχνό φαινόμενο αλλά δεν παύει να προκαλεί.

Και σαν να μην έφτανε αυτό, οι «νεοφώτιστοι» της τοπικής σκηνής, που διακηρύσσουν την ανάγκη για νέο ήθος και διαφορετικές πρακτικές, έδειξαν μια απροσδόκητη νοσταλγία για παλαιοκομματικές μεθόδους και προσωπικές παρεμβάσεις. Τελικά, το ερώτημα παραμένει: με ποιο μοντέλο θέλουν να πορευτούν;

Δυστυχώς, μια συζήτηση που θα μπορούσε να είναι ουσιαστική και παραγωγική κατέληξε σε ένα πολιτικό θέαμα χωρίς πολύ ουσία. Μια αρένα εντυπώσεων, όπου χάθηκε το ζητούμενο: προτάσεις, ευθύνη και ειλικρίνεια.

Και το χειρότερο; Το παράδειγμα που δόθηκε. Γιατί, αν πράγματι όλοι επικαλούνται το καλό των παιδιών, τότε οφείλουν πρώτα να αναρωτηθούν τι μαθαίνουν αυτά τα παιδιά παρακολουθώντας τέτοιες συνεδριάσεις...