Η Εβδομάδατης Διακαινησίμου αποτελεί μία από τις πιο χαρμόσυνες και ιδιαίτερες περιόδους της Ορθόδοξης παράδοσης, καθώς ξεκινά από την Κυριακή του Πάσχα και ολοκληρώνεται την Κυριακή του Θωμά (γνωστή και ως Αντίπασχα). Κάθε ημέρα της εβδομάδας που διανύουμε φέρει την ονομασία «της Διακαινησίμου» (Δευτέρα, Τρίτη κ.ο.κ.), υποδηλώνοντας τη νέα αρχή και την πνευματική αναγέννηση που βιώνουν οι πιστοί μετά την Ανάσταση.

Η ονομασία «Διακαινήσιμος» συνδέεται με την έννοια της ανανέωσης και της αναγέννησης. Στους πρώτους χριστιανικούς χρόνους, οι νεοβαπτισθέντες, που λάμβαναν το βάπτισμα το βράδυ του Μεγάλου Σαββάτου, φορούσαν λευκά ενδύματα καθ’ όλη τη διάρκεια της εβδομάδας, γι’ αυτό και ονομάστηκε και «Λευκή Εβδομάδα». Η περίοδος αυτή θεωρείται συνέχεια της χαράς της Ανάστασης και χαρακτηρίζεται από εορταστική διάθεση και πνευματική πληρότητα.

Κατά τη διάρκεια της εβδομάδας επιτρέπεται η «κατάλυσις εις πάντα», δηλαδή δεν ισχύουν νηστείες και επιτρέπονται όλα τα είδη τροφής. Στο παρελθόν, μάλιστα, επικρατούσε η συνήθεια να αποφεύγεται η εργασία και κάθε είδους δημόσιο θέαμα, ώστε οι πιστοί να αφιερώνονται πλήρως στον εορτασμό.

Ξεχωριστή θέση κατέχει η Παρασκευή της Διακαινησίμου, κατά την οποία η Εκκλησία τιμά τη Ζωοδόχος Πηγή, σε ανάμνηση των εγκαινίων του ομώνυμου ναού στην Κωνσταντινούπολη από τον αυτοκράτορα Λέων Α΄. Ο ναός αυτός, γνωστός σήμερα ως Μπαλουκλή, συνδέεται με θαυματουργές παραδόσεις και αποτελεί σημαντικό τόπο προσκυνήματος.

Η Εβδομάδα της Διακαινησίμου συνοδεύεται από πλούσια λαογραφική παράδοση σε όλη την Ελλάδα. Συνολικά, η Εβδομάδα της Διακαινησίμου αποτελεί μια περίοδο βαθιάς πνευματικότητας αλλά και έντονης κοινωνικής και πολιτιστικής ζωής. Συνδυάζει τη θρησκευτική κατάνυξη με τη χαρά της Ανάστασης και αναδεικνύει τη συνέχεια της ελληνικής παράδοσης μέσα στον χρόνο, μέσα από έθιμα που διατηρούνται ζωντανά μέχρι σήμερα.