Είναι όμως έτσι τα πράγματα; Ας τα δούμε επί της ουσίας χωρίς να κουράσουμε.

Η “καθοδική πορεία” – Γενική διαπίστωση χωρίς αυτοκριτική

Ο πρώην Νομάρχης και Δήμαρχος περιγράφει εικόνα παρακμής:

• Ερήμωση χωριών
• Μείωση μαθητών
• Υποδομές σε φθορά
• Κατάρρευση δικτύων

Τι παραλείπει:

• Υπήρξε επικεφαλής της περιοχής επί σειρά ετών.
• Η δημογραφική πτώση δεν ξεκίνησε χθες. Είναι διαχρονικό φαινόμενο σε όλη την περιφέρεια.
• Δεν κάνει καμία αποτίμηση του τι παρέδωσε ο ίδιος.

Πολιτικά αυτό λέγεται επιλεκτική μνήμη ευθύνης.
Όταν περιγράφεις πρόβλημα που ωρίμασε επί των ημερών σου, οφείλεις να απαντήσεις: τι έκανες για να το αποτρέψεις;

Η “καταστροφική συνένωση” – Αποσιώπηση της πραγματικής ακολουθίας

Κατηγορεί τη συνένωση με τον Δήμο Αργοστολίου.

Όμως:

• Ο σημερινός Δήμος Αργοστολίου προέκυψε από τη διάσπαση του ενιαίου Δήμου Κεφαλονιάς.
• Ο ενιαίος Δήμος είχε δημιουργηθεί με τον “Καλλικράτη”.
• Στον ενιαίο Δήμο Κεφαλονιάς, ο Διονύσης Λυκούδης ήταν Αντιδήμαρχος Έργων.

Άρα:

Αν η ενιαία δομή είχε λειτουργήσει αποτελεσματικά,
αν υπήρχε ισόρροπη ανάπτυξη,
αν τα έργα είχαν προχωρήσει με τρόπο που να ικανοποιεί τις τοπικές κοινωνίες,

ίσως να μην είχε δημιουργηθεί ποτέ κοινωνικό αίτημα διάσπασης.

Η σημερινή κατάσταση είναι αποτέλεσμα διαδοχικών διοικητικών επιλογών, στις οποίες ο ίδιος ο κ. Λυκούδης συμμετείχε ενεργά.

Ο συνεντευξιαζόμενος όμως:

• Τον επαινεί για “βαθιές τομές”
• Τον παρουσιάζει ως πρώτο που κατέθεσε δεσμευτική πρόταση
• Αγνοεί τον ρόλο του στη φάση που προηγήθηκε της διάσπασης

Αυτό δημιουργεί πολιτική αντίφαση.

Ο έπαινος προς τον Διονύση Λυκούδη – Ιστορική ασυνέπεια

Ο συνεντευξιαζόμενος:

• Μιλά θετικά για τον Διονύση Λυκούδη.
• Του αναγνωρίζει “ευφυΐα”.
• Τον παρουσιάζει ως φορέα λύσης.

Όμως:

Στο παρελθόν, ο ίδιος ο κ. Λυκούδης είχε συγκρουστεί έντονα με τη Νομαρχιακή του αρχή και είχε φτάσει κοντά στο να την αποσταθεροποιήσει.

Πολιτικά αυτό σημαίνει:

• Είτε τότε είχε άδικο.
• Είτε τώρα τον επαινεί συγκυριακά.
• Είτε η σημερινή τοποθέτηση είναι εργαλειακή.

Σε κάθε περίπτωση, υπάρχει έλλειψη συνέπειας αφήγησης.

Η πρόταση “25%-25%-50%” – Ρητορική χωρίς τεχνική τεκμηρίωση

Ο συνεντευξιαζόμενος τη χαρακτηρίζει θετική, αλλά ζητά εξειδίκευση.

Σωστά ζητά εξειδίκευση. Όμως:

• Η κατανομή θεσμοθετημένων πόρων δεν γίνεται πολιτικά αυθαίρετα.
• Υπάρχουν:
  • πληθυσμιακά κριτήρια
  • αντικειμενικοί δείκτες
  • θεσμικά όρια
  • εθνικοί και ευρωπαϊκοί κανονισμοί

Η πρόταση είναι πολιτικά ελκυστική, αλλά θεσμικά σύνθετη.

Χωρίς:

• νομικό πλαίσιο εφαρμογής
• μηχανισμό παρακολούθησης
• δεσμευτικότητα προϋπολογισμού

παραμένει διακήρυξη.

Αγνόηση των σημερινών παρεμβάσεων στον Πόρο

Η σημερινή δημοτική αρχή:

✔ Προχώρησε σε αποτύπωση αιγιαλού
(θεμελιώδες εργαλείο για ανάπτυξη – χωρίς χάραξη δεν μπορείς να αδειοδοτήσεις σοβαρά έργα)

✔ Αναβάθμιση κοινοτικού κέντρου

✔ Σχεδιασμός συνολικής ανάπλασης παραλιακού μετώπου

✔ Τακτοποίηση λειτουργίας λιμανιού με ισορροπία μεταξύ της πύλης εισόδου και της  καθημερινότητας της κοινότητας

✔ Εξασφαλισμένες χρηματοδοτήσεις για οδικό δίκτυο

✔ Συνεχής διεκδίκηση πόρων

Αυτά δεν είναι ρητορικές τοποθετήσεις.
Είναι συγκεκριμένες παρεμβάσεις.

Η συνέντευξη:

• Δεν τα αναγνωρίζει.
• Δεν τα σχολιάζει.
• Δημιουργεί εικόνα απόλυτης εγκατάλειψης.

Άρα το αφήγημα είναι μονομερές.

Η “επανίδρυση Δήμου” – Πολιτικά ανέφικτη πρόταση

Ο ίδιος παραδέχεται ότι δεν ξέρει αν μπορεί να γίνει.

Η επανασύσταση Δήμου:

• απαιτεί νομοθετική μεταρρύθμιση,
• κεντρική κυβερνητική απόφαση,
• διοικητικό κόστος,
• δημοσιονομική τεκμηρίωση.

Δεν είναι ρεαλιστικό σενάριο στο σήμερα.

Άρα λειτουργεί ως:

- πολιτική νοσταλγία
- συμβολικό μήνυμα
- όχι εφαρμόσιμη λύση

Το βασικό πολιτικό ερώτημα που προκύπτει

Αν:

• ο ενιαίος Δήμος απέτυχε,
• η συνένωση ήταν καταστροφική,
• η περιοχή παρακμάζει χρόνια,

τότε:

Ποιο μέρος ευθύνης αναλαμβάνουν όσοι διοίκησαν πριν;